a1 s.f.  a: - come Ancona   a kiel Adamo; dall'- alla zeta   de a ĝis zo.
a2, ad prep. 1. (compl. di termine) al: parla  -  tuo padre   parolu al via patro; caccia alla volpe   ĉasado al la vulpo; resistere al vento   rezisti al la vento; in braccio  -  te   en viaj brakoj; in braccio alla mamma   en la brakoj de la patrino; stringere al seno   alpremi al sia sino; venire in aiuto - qcu.   veni helpe al iu;  fare del bene - qcu.   bonfari al iu; chiedere, domandare - qcu.   peti, demandi de iu; strappare una promessa - qcu.   eltrudi promeson de iu;  in confronto all'anno precedente   kompare kun la antaŭa jaro; prendere parte al congresso   partopreni en la kongreso; muovere guerra - qcu.   komenci militon kontraŭ iu; togliere la buccia  - una mela   forpreni la ŝelon de pomo; scampare alla morte   eskapi de morto; rivolgere la parola  - qcu.   alparoli iun; in relazione - ciò   en konekso kun tio  2. (compl. di stato in lg.) en: abitare  -  Milano, al centro  loĝi en Milano, en la centro; restare  -  casa   resti hejme; restare - letto   resti en la lito; all'interno, all'esterno   interne, ekstere; siamo - questo punto   ni estas je tiu ĉi punkto; pratica agli atti   enarkiva dosiero; 40 gradi all'ombra   40 gradoj en la ombro; andare bene - scuola   bone sukcesi en la lernejo; colpire  - un braccio   trafi ĉe brako;  - capotavola   ĉefloke ĉe la tablo; alla destra del Padre   dekstre de la Patro;  visita - domicilio   hejma vizito; ristorante "Al Gallo d'Oro"  restoracio "ĉe la Ora Koko"; scrivere alla lavagna   skribi sur la nigra tabulo; solo al mondo   sola en la mondo, sola surtere;  - sé stante   aparta, memstara || (vicino a) ĉe: stare alla finestra esti ĉe la fenestro; ai bordi del bosco   ĉerande de la arbaro; al mio fianco   ĉe mia flanko; appuntamento alla stazione   rendevuo ĉe la stacidomo 3. (compl. di moto a lg.) al, en: andare  -  Roma   iri al Romo; andare all'ufficio,  - teatro   iri al la oficejo, al la teatro; torna  -  casa!    revenu hejmen!; la carne è andata - male   la viando ekputris; muovere - pietà, misericordia   kompatigi; alle armi!   al la armiloj!; al fuoco!   fajro!; al ladro!   ŝtelisto!; acquisire una pratica agli atti   akiri dosieron en la aktaron; salire - bordo (di una nave) enŝipiĝi; recarsi all'estero   iri eksterlanden; da cima - fondo   de kapo ĝis piedoj; mandare - fondo   alfundigi, sinkigi 4. (tempo)  je: mi alzo alle sette    mi leviĝas je la sepa;  - Natale torno  - casa   je Kristnasko mi revenas hejmen; al suo arrivo tutti applaudirono   je lia alveno ĉiuj aplaŭdis; alla domenica mi alzo più tardi   dimanĉe mi ellitiĝas pli malfrue; - mezzogiorno   tagmeze, je tagmezo;  - data fissa   fiksadate; all'inizio, alla fine   komence, fine; all'ultimo minuto   lastminute;  - suo tempo   siatempe; alla buon'ora!   en bona horo!; al più presto   kiel eble plej baldaŭ, plejeble baldaŭ; pensione - vita   dumviva pensio || (fino a) ĝis: dal 10 al 15 maggio    de la 10a ĝis la 15a de majo; oggi - otto   post unu semajno;  - presto!   ĝis baldaŭ!; occorrono da cinque - dieci giorni   necesas de kvin ĝis dek tagoj || (tempo continuato) presidente - vita   dumviva prezidanto 5. (età) je: all'età di dieci anni   je la aĝo de dek jaroj;  - dieci anni sono andato alla scuola media   dekjara mi iris al la mezlernejo; è morto  -  settant'anni  li mortis 70-jaraĝa 6. (modo) laŭ: soluzione all'italiana   solvo laŭ la itala stilo; vendita - rate, al dettaglio, all'ingrosso   poparta, podetala, pogranda vendo; vendere - dozzine    vendi po dekduoj;  - mani giunte  kun   plektitaj manoj; - occhi chiusi   kun fermitaj okuloj; - pieno ritmo   plenritme;  - tinta unita   unukolora; porta - vetri   vitra pordo; cotoletta alla milanese   milana kotleto; film -  colori   kolorfilmo; sognare - occhi aperti   revi (per malfermitaj okuloj); andare - piedi   iri piede, piediri; andare    -  cavallo  iri rajde, rajdi; correre - precipizio   kurimpeti; - mano - mano che salivamo   dum ni supreniris laŭgrade; mettere tutto alla rinfusa   meti ĉion intermikse; bere alla bottiglia   trinki el la botelo; birra alla spina   biero el barelo 7. (mezzo) per: scrivere - macchina   skribi per tajpilo, tajpi; giocare - scacchi   ludi ŝakojn; barca - vela   velboato; veicolo - motore   motorveturilo; lavorato  -  mano    mane prilaborita; è bravo solo - parole   li estas lerta nur per vortoj; accompagnare alla chitarra   akompani per gitaro; dipingere - colori vivaci   pentri per vivaj koloroj; esprimere - parole   esprimi per vortoj  8. (fraseol.: relazioni varie) superiore - me   supera al mi; eleggere qcu. - presidente   elekti iun kiel prezidanton; -  venti metri  (di distanza ) je dudekmetra distanco; - fatica    pene, apenaŭ;  -  questo scopo    ĉi-cele, por tiu ĉi celo;  -  braccia alzate   kun levitaj brakoj; gonna - fiori   jupo kun floroj; animale - pelo lungo   animalo kun longhara felo; associazione - delinquere   krim(cel)a organizo; avere - disposizione   havi je dispono; sia detto - sua lode   estu dirite je lia laŭdo;  - onor del vero   honore al la vero; - scopo ornamentale   por ornama celo; fa bene allo stomaco    ĝi utilas por la stomako; agire - proprio vantaggio   agi je sia avantaĝo; dannoso alla salute   malutila por la sano; - mio parere   laŭ mia opinio, miaopinie; condannare - morte   kondamni al morto, mortkondamni; uscire - passeggio   eliri promene; tre alla quarta  (potenza) tri je la kvara (potenco);  - turno   laŭvice; - due - due    duope; entrare uno alla volta   eniri unuope; - gruppi  laŭ grupoj; - goccia - goccia   pogute, guton post guto; un passo alla volta   paŝon post paŝo; agire - capriccio, - proprio gusto   agi laŭ sia bontrovo, laŭ sia gusto; al completo   komplete; la classe al completo   la tuta klaso;  - fronte alta   kun levita kapo; stare bene - soldi   bonstati pri mono; arma - doppio taglio   dutranĉa armilo; al bisogno   laŭbezone, en kazo de bezono; prendere - testimone   preni kiel atestanton; testimone - carico   akuza atestanto; dire - propria discolpa   diri por propra senkulpigo; correre - cento chilometri all'ora   kuri je cent kilometroj hore; vendere - un milione   vendi je unu miliono; una volta alla settimana   unufoje ĉiusemajne; un milione al mese   unu miliono ĉiumonate; cento quintali - ettaro   cent kvintaloj por ĉiu hektaro; - quelle parole non si trattenne più  je tiu vortoj li ne plu sin regis; - quell'idea si rallegrò   je tiu ideo li ekĝojis; vicino - me   apud mi 9. (seguito da v. all'infinito, generalmente non si traduce):  noi andiamo  -  dormire   ni iras dormi; vieni  -  cenare da noi?   ĉu vi venos vespermanĝi ĉe ni?; mi hanno persuaso  -  partecipare   oni konvinkis min partopreni; continuate  -  lavorare   laboru plu;  comincia  -  piovere   komencas pluvi, ekpluvas; vado - prendere il pane   mi iras (por) aĉeti la panon; ho paura al solo vederlo   mi timas eĉ nur vidante lin; - dire il vero, la merce non vale il prezzo   se diri la veron, la varo ne valoras la prezon; - lasciarlo fare combinerebbe pazzie    se oni lasus lin agi, li farus freneza1/4ojn; è stato il primo ad aiutarmi   li estis la unua kiu helpis min; è più facile - dirsi che - farsi   estas pli facile ĝin diri ol ĝin fari;  è facile - dirsi!  facila, se per vortoj!; e tutti giù - ridere   kaj ĉiuj ridegis.
ab absurdo (lat.) l.av. el absurdo, per absurdo.
àbaco s.m. (mat., arch.) abako.
ab aeterno (lat.) l.av.  (ek)de eterne, ekde ĉiam.
ab antiquo  (lat.) l.av.  (ek)de antikve. 
abate s.m. abato (superiore di un ordine) superulo - generale dei benedettini   ĝenerala superulo de la benediktanoj.
abatino  s.m.  juna abato; (seminarista) seminariano || (giovane affettato) afektulo, dando. 
abat-jour (fr.) s.m. 1. (paralume)  lampŝirmilo 2. (lampada da comodino) littableta lampo (lampada con paralume) ŝirmita lampo.
abbacchiare v.t. 1. (bacchiare)  batfaligi, stangobati: - le noci   batfaligi la nuksojn 2. (fig. fam.) deprimi, demoralizi, malaplombigi ĥ abbacchiarsi v.r.  deprimiĝi, demoraliziĝi, malaplombiĝi.
abbacchiato a. (fig., fam.) deprimita, demoralizita, malaplomba. 
abbàcchio s.m. (buĉita) ŝafid(et)o, junŝafido, ŝafida1/4o.
abbacinaménto s.m.  lumblindigo (fig.) kvazaŭblindigo, preskaŭblindigo.
abbacinare v.t.  lumblindigi (fig.) kvazaŭblindigi, preskaŭblindigi.
àbbaco vd. abaco.  
abbagliaménto s.m. kvazaŭblindigo. 
abbagliante a. kvazaŭblindiga: fari abbaglianti  (aut.) longdistancaj lumoj.
abbagliare v.t. lumblindigi (fig.) kvazaŭblindigi, preskaŭblindigi, blindumi.
abbàglio s.m. misvido, miskompreno, trompiĝo: prendere un  -  miskompreni, misvidi, trompiĝi.
abbaiare v.i. boji: -  contro qualcuno   boji kontraŭ iu (fig.: strillare) kriaĉi, bleki: - alla luna (fig.) bleki kontraŭ la luno; can che abbaia non morde   bojanta hundo ne mordas; kiu bojas ne mordas; kiu multe minacas ne estas danĝera.
abbaìno s.m. 1. tegmenta fenestro 2. (soffitta abitabile) mansardo.
abbandonare v.t. 1. forlasi:-  la propria casa   forlasi sian hejmon; - un amico al suo destino   forlasi amikon al lia destino; - il posto di guardia, la nave  forlasi la gardopostenon, la ŝipon; - l'inseguimento   ĉesi la postkuradon; - un'idea   forlasi ideon; le forze lo abbandonarono   la fortoj lin forlasis;  - il campo   forlasi la batalkampon || (rinunciare) rezigni:  - alla terza ripresa   rezigni ĉe la tria rundo 2. (far ricadere) lasi, delasi:  -  il capo sul petto   delasi la kapon sur sian bruston; - la presa   delasi la kapton 3. (dir.) abandoni: - il bene assicurato   abandoni la asekuritan hava1/4on 4. (trascurare) neglekti, malzorgi: - una campagna  neglekti kamparon ĥ abbandonarsi v.r. 1. (trascurarsi) sin malzorgi 2. (lasciarsi andare) sin delasi, sin fordoni: - ai ricordi   sin luligi de la rememoroj; - alla passione   sin fordoni al la pasio; - in Dio   sin fordoni al Dio  3. (fig.: distendersi)  malstreĉiĝi. 
abbandonato a. 1. forlasita: un luogo  -  da Dio loko forlasita de Dio; bambino abbandonato forlasita infano; sedotta e abbandonata   delogita kaj forlasita; casa abbandonata   forlasita domo 2. (trascurato) malzorgata, neglektata 3. (disteso) delasita, senstreĉa: corpo -   senstreĉa korpo; a braccia abbandonate   kun delasitaj brakoj.
abbandono s.m. 1. (l'abbandonare) forlaso: - del tetto coniugale   forlaso de la familia hejmo; - del posto  || (mil.) forlaso de la posteno || (stato di abbandono) forlasiteco, neglekto, malzorgo: campo in -  neglektata kampo; lasciare in -    lasi en forlasiteco 2. (rilassamento) malstreĉiĝo, senstreĉeco 3. (dir.: atto di rinuncia) abandono 4. (sp.: pugilato e sim.) rezigno: vincere per - dell'avversario  venki pro rezigno de la kontraŭulo.
abbarbicare v.i. (bot.: mettere radici) ekradiki ĥ abbarbicarsi v.r. (fissarsi stabilmente) enradikiĝi (fig.: attaccarsi con forza)  sin alkroĉi, sin alkrampi. 
abbassalìngua s.m. (med.) langopremilo.
abbassaménto s.m. 1. (l'abbassare) mallevo (l'abbassarsi) malleviĝo: l'- del letto di un fiume  la malleviĝo de la riverfluejo 2. (diminuzione) malaltigo, malaltiĝo, malkresko: - di temperatura  temperatura malaltiĝo;  - di tensione   tensifalo 3. (attenuazione) malintensiĝo, malfortiĝo:  - della vista   malakriĝo de la vid(kapabl)o || (di suono) mallaŭtigo, mallaŭtiĝo: - di voce   mallaŭtiĝo de la voĉo.
abbassare v.t. 1. (portare in basso) mallevi: - il sipario   mallevi la kurtenon; - gli occhi   mallevi la okulojn; - le vele   mallevi la velojn;  - una perpendicolare da un punto ad una retta (mat.)    streki ortanton de punkto al rekto || (inclinare) klini: - il capo   klini la kapon 2. (diminuire d'altezza) malaltigi: - i prezzi   malaltigi la prezojn; - un primato  (sp.) rompi rekordon, plibonigi rekordon; - le ali, la cresta  (fig.)   malaltigi la fieron 3. (diminuire d'intensità) malpliigi, malintensigi: - la tensione   malpliigi la tension || (di suono) mallaŭtigi: - la radio, la televisione   mallaŭtigi la radion, la televidilon 4. (umiliare) humiligi ĥ abbassarsi v.r. 1. (scendere in basso) malleviĝi: il ponte si è abbassato   la ponto malleviĝis 2. (diventare più basso) malaltiĝi: - davanti ai superiori   malaltiĝi antaŭ la superuloj; non mi abbasso a questi servizi   mi ne malaltiĝas al ĉi tiuj servoj; i prezzi non si abbassano   la prezoj ne malaltiĝas; la febbre si è abbassata   la febro malaltiĝis || (degradarsi) malnobliĝi: se ascolto questi furfanti mi abbasso   se mi aŭskultas ĉi friponojn mi malnobliĝas || (umiliarsi) humiliĝi || (chinarsi) kliniĝi: - per raccogliere un sasso   kliniĝi por preni ŝtonon 3. (attenuarsi) malintensiĝi, mildiĝi, malfortiĝi: la luce si abbassa   la lumo malintensiĝas; la vista si abbassa   la vid(kapabl)o malakriĝas || (di suono) mallautiĝi: il rumore si è abbassato   la bruo mallaŭtiĝis.
abbasso av. malsupre, malsupren: scendi  -  venu malsupren. ĥ int. fi!, for!, malalten!, pereu!: abbasso il re!   pereu la reĝo!, fi al la reĝo!.
abbastanza av. 1. (a sufficienza) sufiĉe: non abbiamo  -  pane   ni ne havas sufiĉe da pano; ho già dormito  -  mi jam dormis sufiĉe; ne ho abbastanza delle tue bugie!  troas jam al mi viaj mensogoj! [mi supersatiĝis pri viaj mensogoj!]  2. (alquanto, piuttosto)  sufiĉe, konsiderinde: ragazzo - studioso   knabo sufiĉe studema; è una persona  -  ricca   li estas homo sufiĉe  riĉa (soddisfacentemente) kontentige: lavoro fatto - bene   laboro farita kontentige bone.
abbàttere v.t. 1. (far cadere) faligi, teren1/4eti:  -  un aereo   paffaligi aviadilon; -le barriere linguistiche, doganali   faligi la lingvajn, doganajn barojn; - il governo   faligi la registaron || (ridurre) malpliigi, redukti:  - le emissioni inquinanti   redukti la poluciajn ellasojn 2. (demolire) disfaligi, malkonstrui, disbati: abbatteremo la forza del nemico   ni disbatos la forton de la malamiko; - un muro   disbati muron 3. (macellare, uccidere) buĉi, mort(fal)igi: -il bestiame malato   buĉi la malsanan brutaron; il cacciatore ha abbattuto una lepre   la ĉasisto trafis leporon 4. ( di alberi) dehaki, haki: non basta un colpo per - la quercia   unu hako kverkon ne faligas. 5. (avvilire, deprimere) senkuraĝigi, deprimi: la morte della moglie lo ha abbattuto   la morto de la edzino lin deprimis ĥ abbàttersi v.r. 1. (cadere, crollare) disfali, terenfali (di aereo: fracassarsi a terra) kraŝi (di temporali o sim.) surverŝiĝi: un temporale si è abbattuto sull'Italia del nord   ŝtormo surverŝiĝis sur nordan Italion; un'epidemia si è abbattuta sul paese   epidemio trafis la landon 2. (avvilirsi, deprimersi) senkuraĝiĝi, deprimiĝi, malaplombiĝi: - per una sconfitta   deprimiĝi pro malvenko.
abbattiménto s.m. 1. faligo, teren1/4eto; (con arma da fuoco) paffaligo: - di un aereo   paffaligo de avio 2. (demolizione) disfaligo, malkonstruo, disbato 3. (di alberi) dehak(ad)o; (di animali) buĉ(ad)o 4. (prostrazione) deprimiteco, deprimiĝo, senkuraĝiĝo, malaplomb(iĝ)o 5. (fin.: di tasse) deigo, dekalkulo, rabato: - delle tasse per lavoro dipendente   dekalkulo de la impostoj pro laboro (nesen)dependa.
abbattuto a. 1. faligita; (di alberi) hakita: albero -    hakita arbo 2. (fig.) deprimita, senkuraĝigita, malvigla, malaplomba.
abbazìa s.f.  abatejo || (dignità di abate) abateco.
abbaziale a. (dell'abbazia) abateja || (dell'abate) abata.
abbecedàrio s.m. aboco, alfabetumo.
abbelliménto s.m. 1. beligo, plibeligo, ornamo 2. (mus.) koloraturo.
abbellire v.t.  beligi, plibeligi: questo costume ti abbellisce   ĉi kostumo vin plibeligas || (adornare) ornami: - un racconto   ornami rakonton || (mus.) koloraturi ĥ abbellirsi v.r. plibeligi sin, plibeliĝi || (adornarsi) ornami sin.
abbeverare v.t. trinkigi ĥ abbeverarsi v.r. trinki: - al pozzo   trinki ĉe la puto; - alle fonti della cultura (fig.)  sensoifiĝi ĉe la fontoj de la kulturo.
abbeverata s.f. 1. (azione) (brut)trinkado 2. (luogo) (brut)trinkejo.
abbeveratoio  s.m. (brut)trinkujo, trinkokuvo.
abbiccì s.m.  aboco: imparare l'- della matematica   lerni la abocon de matematiko.
abbiènte a.  bonhava, bonstata; la classe  -  la riĉularo ĥ (s.m.pl.) la riĉuloj, la bonhavuloj; i non abbienti    la neriĉuloj; i meno abbienti    la malplihavantoj.
abbiétto e deriv. vd. abiétto e deriv..
abbigliaménto s.m. (il vestire) vestado; (gli abiti) vestaro, vestoj:  -  femminile virina vestaro; industria dell'-  konfekcio, konfekcia industrio; negozio d'-  konfekcia vendejo. 
abbigliare v.t. 1. (zorge) vesti, elegante vesti 2. (ornare) ornami ĥ abbigliarsi v.r. vesti sin elegante, ornami sin.
abbinaménto s.m. parigo, duopigo, apudmeto, kunligo: fare un - tra pantaloni e camicia  parigi pantalonon kun ĉemizo; i due colori formano un bell'-  la du koloroj estas bele apudmetitaj; l'- tra cantanti e biglietti della lotteria   la duopigo inter kantistoj kaj biletoj de la loterio; - per il girone eliminatorio   parigo por la elimina rondbatalo.
abbinare v.t. parigi, duopigi, apudmeti, kunligi.
abbindolare v.t. 1. (fig.: raggirare) mistifiki, superruzi, tromp(log)i 2. (avvolgere sul bindolo) bobeni.
abbisognare v.i. 1. (aver bisogno di qc.) bezoni: - di buoni consigli   bezoni bonajn konsilojn 2. (essere necessario) necesi, esti bezonata: per il viaggio mi abbisogna l'equipaggiamento   por la vojaĝo necesas al mi la ekipa1/4o; se abbisogna verrò   se bezonate mi venos.
abboccaménto s.m. 1. renkontiĝo, interparolo 2. (di tubi) enbuŝiĝo.
abboccare  v.t. 1. (mordere)  (ek)mordi: il cane abboccò la lepre la hundo ekmordis la leporon 2. (riempire fino all'orlo) ĝisrande plenigi 3. (collegare tubi) enbuŝigi (tubon en alian) ĥ v.i. ( all'amo) mordi la fiŝhokon || (fig.) lasi sin trompi.   
abboccato a.  (di vino) dolĉeta.
abbonaménto s.m. 1. (l'abbonarsi) abono: - annuo   jara abono; canone di -    abonkotizo; fare l'- ad un periodico   ekaboni perioda1/4on; pagare l'-   pagi la abonon; disdire l'-    malaboni; serata in - (tea.) vespero por abonantoj; pagamento dell'-  abonpago; fare l'- alle sconfitte (fig.)  esti kolektanto de malvenkoj 2. (tessera) abonkarto: ho dimenticato l'- a casa   mi forgesis hejme la abonkarton.
abbonare v.t. abonigi:  -  un amico a una rivista abonigi amikon al revuo ĥ abbonarsi v.r. ekaboni:  -  a un giornale  ekaboni gazeton.
abbonato s.m.  abonanto: regalo per gli abbonati   donaco por la abonantoj;  essere  -  a un giornale   aboni gazeton || (fig.: frequentatore assiduo) ĉiama vizitanto: - alla partita a carte serale   ĉiama praktikanto de la vespera kartludado || (collezionatore) kolektanto: è un - alle sconfitte   li estas kolektanto de malvenkoj.
abbondante a.  abunda: un raccolto  -  abunda, riĉa rikolto;  un chilo  -  iom pli ol unu kilogramo || (di vestito ) larĝmezura, loza, abunda, supermezura.
abbondanteménte av.  abunde.
abbondanza s.f.  abundo, abundeco: in  -  abunde;  - di mezzi, di particolari  abundo da rimedoj, da detaloj; nuotare nell'-   vivi larĝe kaj lukse [vivi inter forno hejtita kaj tablo kovrita].  
abbondare  v.i. 1. (essere abbondante) abundi: a maggio abbondano le fragole en majo fragoj abundas; il riso abbonda sulla bocca degli stolti   oni ekkonas bovon laŭ la vido kaj malsaĝulon laŭ lia rido [saĝulo vidas, stultulo ridas] 2. (avere in abbondanza) abundi, abunde havi: - di qc.   abundi je io, abunde havi ion; abbonda di denaro li havas monon abunde 3. (avere in eccesso) troi, tro havi: abbonda in precauzioni   li troas kun singardemo.
abbordàbile a. alirebla, atingebla: prezzo -   atingebla prezo; ragazza -   (facile) alirebla knabino.
abbordàggio s.m. 1. (mar.) alŝipiĝo, ŝip(o)sturmo, alborda atako: andare all'-  di una nave  (al)sturmi ŝipon; all'-!   alborden!, sturme! || (urto tra due imbarcazioni) interfrapiĝo, kolizio || (luogo di attracco) albordiĝejo 2. (fig.: approccio) alproksimiĝo, aliro, alpaŝo.
abbordare v.t. 1. (mar.) alŝipiĝi, alrandiĝi; (con collisione) alfrapi, kolizii || (fig.) alproksimiĝi, alpaŝi, ataki: - una ragazza per strada   aliri knabinon surstrate 2. (affrontare) ekataki, aliri, alpaŝi: - un argomento   alpaŝi temon; - una curva   aliri kurbiĝon.
abborracciaménto s.m.  fuŝ(far)ado, rapidfuŝado.
abborracciare  v.t. fuŝ(far)i.
abbottonare v.t. buton(um)i: la camicia   butoni la ĉemizon ĥ abbottonarsi v.r.  (fig.) iĝi rezervema . 
abbottonato a. butonita, butonfermita || (fig.: riservato, cauto) deten(iĝ)ema, rezervema.
abbottonatura s.f. 1. (l'abbottonare) butonado, butonumo 2. (fila di bottoni) butonaro, butonvico.
abbozzare v.t. konturi, skizi; (con mezzi da disegno) krokizi, skizi: - un ritratto   krokizi portreton; -un romanzo   skizi romanon; - un sorriso   apenaŭ skizi rideton ĥ v.i. (reg.) akcepti (vole-nevole), pacience allasi.
abbòzzo s.m. skizo; (con mezzi da disegno) krokizo, skizo.
abbracciare v.t. 1. brakumi, ĉirkaubraki, ĉirkaupreni: il piccolo abbracciava la mamma   la etulo ĉirkaŭbrakis la patrinon 2. (fig.: comprendere, contenere)  ampleksi, enteni: il film abbraccia un intero secolo   la filmo ampleksas tutan jarcenton; lo stato abbraccia l'intera penisola   la ŝtato ampleksas la tutan duoninsulon; - tutti i rami dello scibile   ampleksi ĉiujn branĉojn de la scienco; la vista abbraccia tutta la valle   la vido superregas la tutan valon; - con lo sguardo   ĉirkaŭi per la rigardo; chi troppo vuole nulla abbraccia [chi troppo abbraccia nulla stringe]   kiu tro multe deziras nenion akiras 3. (una fede, un'idea, una professione) (fervore) aliĝi, adeptiĝi: - una religione    aliĝi al iu religio; - la professione di medico   sin dediĉi al la kuracista profesio ĥ abbracciarsi v.r. - alla mamma   ĉirkaŭbraki la patrinon || (attaccarsi) alkroĉiĝi:- ad un ramo per non cadere   alkroĉiĝi al branĉo por ne fali; l'edera si abbraccia al tronco   hedero alstringas la trunkon || (rec.) sin brakumi reciproke, brakumi unu la alian, interbrakumi: i due fratelli si abbracciarono   la du fratoj brakumis unu la alian.
abbràccio s.m. brakumo, ĉirkaŭbrako, ĉirkaŭpreno: baci e abbracci  (in chiusura di lettera)  plej kore.
abbrancare v.t. ekkapti, ekpreni ĥ abbrancarsi v.r. sin alkroĉi.
abbreviare v.t. mallongigi, malplilongigi, kurtigi.
abbreviazione s.f. mallongigo: segno di - mallongiga signo; elenco delle abbreviazioni   listo de la mallongigoj.
abbrìvio, abbrivo s.m. 1. startimpeto, startimpulso, eksvingo, elano; (fig.) impeta ekkuro: prendere l'-   impete ekkuri, akiri elanon, eksvingiĝi.
abbronzante a.  sunbruniga ĥ s.m. sunbrunigilo. 
abbronzare v.t. bronzi; (del sole) sunbrunigi: il sole abbronza la pelle   la suno bronzas la haŭton ĥ abbronzarsi v.r. bronziĝi, sunbruniĝi: al mare mi sono abbronzato   ĉe la maro mi sunbruniĝis.
abbronzato a. bronzita; (di pelle)  bronzhaŭta, sunbrunigita, sunbruna.
abbronzatura s.f. 1. (l'abbronzare) bronzado, sunbrunigo 2. (l'essere abbronzato) bronziteco, haŭtbronzeco, sunbrun(ec)o.
abbruciare e deriv. vd. bruciare e deriv..
abbrunare v.t. 1. (una bandiera) funebre ornami; (parare a lutto) funebre drapiri 2. (rendere bruno) brunigi ĥ abbrunarsi v.r. sin vesti funebre.
abbrunato a. (di bandiera) funebre ornamita; (di persona)  funebre vestita.
abbrustoliménto s.m. 1. rostetado; (torrefazione) rostado; (con griglia) kradrostado.
abbrustolire v.t. 1. rosteti; (di caffè) rosti; (con griglia)  kradrosti ĥ abbrustolirsi v.r. (krad)rostiĝi: - al sole   rostiĝi ĉe la suno.
abbrutiménto s.m. brutiĝo, sovaĝiĝo; (fig.) maldigniĝo: in stato di totale -  en stato de kompleta maldigniĝo.
abbrutire v.t. brutigi, sovaĝigi ĥ abbrutirsi v.r. brutiĝi, sovaĝiĝi.
abbuffarsi v.r. manĝegi, sin plenŝtopi.
abbuffata s.f.  manĝego, ventroplenigo, plenŝtopiĝo.
abbuiare v.t. mallumigi, malheligi ĥ v.i. mallumiĝi: d'inverno abbuia presto   vintre mallumiĝas frue ĥ abbuiarsi v.r.  mallumiĝi; (fig.) malheliĝi, malsereniĝi. 
abbuòno s.m. 1. (comm.) rabato, redukto: un - del 10%   rabato de dek procentoj || (totale remissione) forigo, liberigo: - di un debito   forigo de ŝuldo 2. (sp.) bonifiko: venti secondi di -   dudeksekunda bonifiko.
abburattare v.t. (setacciare) bluti, kribri || (eliminare la crusca)  senbranigi. 
abburattatura s.f. (setacciamento) blutado, kribrado || (eliminazione della crusca) senbranigo || (crusca ottenuta con la setacciatura) blutbrano.
abdicare v.i.  1.  abdiki: - al trono   abdiki la tronon 2. (rinunciare) rezigni: - ai propri diritti   rezigni pri siaj rajtoj || (venire meno) dekliniĝi, malplenumi: - ai propri doveri   dekliniĝi de siaj devoj, malplenumi siajn devojn.
abdicazione  s.f. 1. abdiko 2. (rinuncia) rezigno || (cedimento) dekliniĝo, malplenumo. 
abeliano a. (mat.) abela: gruppo -   abela grupo.
aberrante a.  aberacia (anche fig.): idee aberranti   aberaciaj ideoj; specie -    (biol.) aberacia specio.
aberrare v.i. aberacii (anche fig.).
aberrazione s.f.  (ott.) aberacio: - della luce   lumaberacio; - cromatica   kromata aberacio || (fig.) aberacio, ekstravaganco: - mentale   mensa aberacio.
abetàia  s.f. abiaro, abiejo. 
abéte  s.m.  (bot.) ("Abies") abio; ("Picea") piceo: - rosso   ordinara piceo: - bianco   blanka abio; - del Canadà   balzama abio; - di  Douglas   douglasio.
abiettaménte av.  malnobl(eg)e, abomen(ind)e, fie.
abiètto a.  malnobl(eg)a, abomen(ind)a, fia.
abiezione s.f. 1. malnobleco, abomenindeco; (fig.) (fi)humiliĝo, maldigno, morala defalinteco: cadere nella peggiore -   fali en la plej hontindan maldignon.
abigeato s.m. (dir.) brutoŝtel(ad)o.
àbile a. 1. lerta, kapabla: - nella sua professione   lerta en sia profesio; (furbo) lerta, ruza: - mossa   lerta movo; - ripiego   ruza elturniĝo || (adatto) taŭga: -, arruolato (mil.) soldattaŭga, rekrutita; esser fatto -  al servizio militare  esti aprobita por soldatservo.
abilità s.f. 1. lerteco, kapabl(ec)o: - di mano   manlerteco (maestria) majstreco: pianista di eccezionale -   fortepianisto de eksterordinara majstreco, fortepianisto majstre kapabla (furberia) ruz(ec)o: - diabolica   diabla ruzo; gioco di -   artifika ludo.
abilitare v.t. 1. (rendere abile) lertigi, kapabligi, taŭgigi: - un telefono   taŭgigi telefonon 2. (conferire un'idoneità professionale) kvalifiki, aprobi, rajtigi; diplomi: - alla professione di avvocato   rajtigi por la advokata profesio ĥ abilitarsi v.r. atingi aprobdiplomon, atingi kvalifikon: - alla guida   akiri stirlicencon.
abilitato a. rajtigita, aprobita; (che ha conseguito un diploma) diplomita: insegnante -  diplomita instruisto; telefono - alle comunicazioni interurbane   telefono taŭgigita por interurbaj komunikoj ĥ s.m.  diplomito.
abilitazione s.f. 1. kapabligo; (diploma) kvalifiko, aprobo, atesto pri kapableco: diploma di - professionale  diplomo de profesia kvalifiko; - liceale  abiturienteco; esame di - magistrale   ekzameno pri instruista abiturienteco; esame di -  (all'insegnamento) ekzameno pri instrukapableco.
abilménte  av.  lerte (con furberia) ruze: cavarsela -    ruze elturniĝi. 
abissale a. abisma, abisme profunda: fauna -   marfunda faŭno; essere di un'ignoranza  -   esti plej profunde malklera [esti abismo de senscio].
Abissìnia n. pr. f. (geo.)  Abisenujo, Abisenio.
abissino  a. abisena ĥ s.m. (etn.) abiseno; (lingua) abisena lingvo.
abisso  s.m. abismo, profundega1/4o: essere sull'orlo dell'-   esti ĉe la rando de abismo; essere un - di ignoranza   estis abismo da senscio; gli abissi marini   la maraj abismoj || (inferno) infero: le potenze dell'-   la inferaj potencoj.
abitàbile a. loĝebla: cucina -    loĝebla kuirejo.
abitabilità s.f.  loĝebleco: certificato di -   atesto pri loĝebleco,  loĝrajtiga atesto.
abitàcolo s.m. 1. (di un veicolo) kajuto 2. (mar.) (della bussola) kompasujo.
abitante s.m. loĝanto, enloĝanto: città con un milione di abitanti   urbo kun unu miliono da loĝantoj; - della città, della campagna   urbano, kamparano.
abitare v.i.  loĝi: abito a Milano    mi loĝas en Milano; abita da noi    li loĝas ĉe ni; - in famiglia    vivi ĉe siaj gepatroj; - in una stanza   loĝi en unu ĉambro; - in albergo   loĝi en hotelo; - a casa del diavolo (fam.)   loĝi ĉe la fino de la mondo ĥ v.t.  enloĝi, loĝi en: - un appartamento   enloĝi apartamenton, loĝi en apartamento.
abitativo a.  loĝa: per uso -   por loĝa celo.
abitato a. loĝata, enloĝata: appartamento -   loĝata apartamento; casa abitata da fantasmi   hantata domo ĥ s.m. domaro, domgrupo, vilaĝo; domoj: i soldati entrarono nell'abitato  la soldatoj eniris la vilaĝon; fuori dell'-   ekster la loĝata areo.
abitatore s.m. loĝanto, enloĝanto.
abitazione s.f. loĝejo, domo: - di lusso   luksa loĝejo (l'abitare) loĝado: casa di civile -   loĝdomo; diritto di -   loĝrajto.
abitino s.m.  vesteto; (da bambina) robeto || (scapolare) skapulario.
àbito s.m. 1. (gen.) vesto: - invernale, estivo, pesante, leggero   vintra, somera, peza, malpeza vesto; taglio d'-   ŝtofa tranĉa1/4o por vesto; l'- presenta l'uomo   vesto homon prezentas; l'- fa il monaco   unua atesto estas la vesto; l'- non fa il monaco   kapuĉo monaĥon ne faras [valoras ne la vesto, valoras la enesto] 2. (lungo, da donna) robo: - da ballo  balrobo 3. (per determinate circostanze o condizioni) vesto, kostumo: - da sera, da cerimonia   vespera, ceremonia kostumo; - da sposa   nuptokostumo;   -  talare  pastra kostumo, pastra sutano; - da frate   froko; - della domenica   dimanĉa kostumo; - tradizionale    tradicia kostumo; prendere l'abito (= farsi prete)  pastriĝi; gettare l'- alle ortiche   (di prete) ekspastriĝi;  gettare l'- alle ortiche (di frate) senfrokiĝi 4. (fig.) (atteggiamento, abitudine) sinteno, kutimo: - mentale   mensa sinteno.
abituale a.  1. kutima, rutina, ĉiama: cliente -   kutima kliento; ha risposto con la sua - gentilezza   li respondis per sia ĉiama afableco; frequentatore -   rutina vizitanto 2. (santificante) sanktiga: grazia - sanktiga graco.
abitualménte av.  (laŭ)kutime, rutine.
abituare v.t. kutimigi, alkutimigi: - un figlio allo studio   kutimigi filon al studado ĥ abituarsi v.r. kutimiĝi, alkutimiĝi: - ad un'idea, ad un sistema di vita   alkutimiĝi al ideo, al vivmaniero; a tutto ci si abitua   al ĉio oni kutimiĝas.
abituato a. alkutimigita, alkutimiĝinta: ci sono -   mi estas kutimiĝinta al tio; essere - a qc.   kutimi ion; essere - a fare qc.  kutimi fari ion.
abitudinàrio a. rutina, rutinema ĥ s.m.  rutinulo. 
abitùdine s.f. kutimo: buona, cattiva -   bona, malbona kutimo; acquisire un'-   alpreni kutimon, (al)kutimiĝi; ho preso l'- di evitare l'alcool   mi kutimiĝis eviti la alkoholon; perdere l'-   dekutimiĝi; avere l'- di fare qualcosa  kutimi fari ion, havi la kutimon fari ion; come d'- laŭkutime; contrariamente all'-   male ol kutime; egli, com'è sua -  li, laŭ sia kutimo || (abitudine inveterata) rutino: per me è diventata un'abitudine por mi tio fariĝis  rutino; la forza dell'-   la forto de la rutino;  fare una cosa per -   fari ion pro rutino.
abituro s.m. loĝejaĉo, mizera kabano.
abiura s.f. for1/4uro, malkonfeso, apostatiĝo.
abiurare v.t. (rel.) for1/4uri, malkonfesi, apostatiĝi: - la propria fede   for1/4uri sian kredon; (fig.)- ai propri principi   malkonfesi siajn principojn.
ablativo a. (gr.) ablativa: caso -   ablativa kazo, ablativo ĥ s.m.  ablativo: - assoluto   ablativo absoluta.
ablazione  s.f. (chir., geo.)  ablacio: - glaciale   glacia ablacio.
abluzione s.f. (lit.) rita sinlavado: battesimo per  -  bapto per sinlavo.
abnegazione  s.f. abnegacio.
abnòrme a.  eksternorma, abnorma, nenorma.
abolire  v.t. aboli, abolicii (eliminare) forigi.
abolizione s.f. abolo, abolicio (eliminazione)  forigo.
abolizionismo s.m. aboliciismo.
abolizionista s.m. aboliciisto.
abomaso, abòmaso s.m.  (anat.) abomaso.
abominare v.t. abomeni.
abominévole a.  abomen(ind)a: azione -   abomena1/4o.
abomìnio s.m. abomeno: avere qc. in -   abomeni ion, taksi ion abomena1/4o.
aborìgeno s.m. aborigeno, praloĝanto (selvaggio) primitivulo, sovaĝulo.
ab origine  (lat.) l.av.  dekomence.
aborrire  v.t. abomeni, malŝategi: - la carne   abomeni la viandon ĥ v.i. abomeni, malŝategi: - dal sangue, dal peccato   abomeni la sangon, la pekon.
abortion  (ingl.) s.m.  (inf.) abortiĝo.
abortire v.i.  aborti (anche fig.): il tentativo è abortito   la  iniciato abortis.
abortista  s.m. abortisto.
abortivo a. abortiga: pratiche abortive abortigaj manovroj ĥ s.m. abortigilo, abortorimedo.
abòrto  s.m. 1. aborto 2. (feto abortito, fig.: cosa mal fatta) aborta1/4o 3. (inf.) aborto.
ab ovo (lat.) l.av.  dekomence.
abracadabra s.m.  (formula magica) abrakadabro; (gioco di parole) vortludo.
Abramo  n.pr.m. (bibl.) Abrahamo.
abrasione  s.f. (geo., med.) abrazio; (raschiatura) forskrap(ad)o, (de)frot(ad)o. 
abrasivo a.  abrazia ĥ s.m. abrazia1/4o, defrotilo, frotpurigilo.
abrogare  v.t. abrogacii.
abrogativo a. (dir.) abrogacia: referendum -   abrogacia referendumo.
abrogazione  s.f.  abrogacio.
abròtano  s.m.  (bot.) abrotano. 
abruzzese a. abruca, abruza, aprutia ĥ s.m. abruzano, abrucano, aprutiano.
Abruzzi n.pr.m.pl. (geo.) Abruco, Abruzo(j), Aprutio.
Absburgo e deriv. vd. Asburgo e deriv..
absidale  a. (arch.) absida (astr.) apsida. 
àbside s.m.  (arch.) absido (astr.) apsido.
absidìola s.f.  (arch.) absideto.
absit iniuria verbis (lat.) l.av.  senofende dirite.
abstract  (ingl.) s.m.  resumo.
abulìa s.f.  abulio. 
abùlico a. abulia.
abusare v.i. misuzi, trouzi: - delle proprie forze   trouzi siajn fortojn; - dell'altrui fiducia   misuzi alies konfidon; - di una donna   seksatenci virinon.
abusato  a.   trouzita; (reso obsoleto dall'uso)  trivita: concetto -   trivita koncepto.
abusivaménte av.   senrajte, senlicence: casa costruita -   senlicence konstruita domo; titolo usato -   senrajte uzata titolo.
abusivismo  s.m.  senrajteco: - edilizio   konstrua senrajteco. 
abusivo a. senrajta, senlicenca, nerajtigita: caccia abusiva   nerajtigita ĉaso; costruzione abusiva   senlicenca konstrua1/4o ĥ   s.m.  nerajtigito, senrajtulo.
abuso s.m. 1. (uso eccessivo) trouzo, superuzo: - di bevande alcooliche   superuzo de alkohola1/4oj; fare - di qc.   trouzi ion; - di stupefacenti   trouzo de narkota1/4oj || (cattivo uso) misuzo: - di autorità, di potere   misuzo de sia aŭtoritato, de sia povo; - della credulità popolare   misuzo de la popola kredemo 2. (usurpazione) uzurpo:- di titolo   uzurpo de titolo.  
acàcia s.f.  (bot.) akacio: - gommifera   gumakacio. 
acanto s.m.  (bot.) akanto: foglie d'-  akantaj folioj.
acànzio  s.m.  (bot.) onopordo. 
acariasi s.f. (pat.) akarozo.
àcaro s.m. (zoo.) akaro: - della scabbia   akaro, skabia sarkopto.
acattòlico a.   nekatolika: cimitero -    nekatolika tombejo.
acàule a.  (bot.) sentiga.
acca s.f. 1. (fon.) ho: - aspirata   aspiracia ho 2. (fraseol.) non capirne un'- kompreni nenion pri tio; non valere un'-   valori neniom.
accadèmia s.f. 1. akademio: - d'Italia, di Francia   Itala, Franca Akademio; - Internazionale delle Scienze   Akademio Internacia de la Sciencoj;- di Esperanto   Akademio de Esperanto; membro di un'-   akademiano 2. (scuola superiore) (supera) lernejo, akademio: - militare oficirlernejo; allievo di un'- militare   kadeto; - navale   ŝipakademio, mararmea oficirlernejo;- aeronautica  avia akademio, aeronaŭtika oficirlernejo; - d'arte drammatica   dramarta lernejo 3. (esercitazione astratta) akademia1/4o: fare dell'-  akademiumi, virtuozumi 4. (trattenimento) recitalo.  
accademicaménte av. akademie || (iron.) nur teorie, tute abstrakte.
accadèmico  a. akademia, universitata: corpo -  profesoraro; anno - universitata jaro; senato -   akademia senato; grado -   akademia studtitolo; quarto d'ora -   antaŭlekcia kvaronhoro, konvencia malfruo || (astratto) akademia, abstrakta: discussione accademica   abstrakta diskuto || (convenzionale) banala, konvencia: gusto -  konvencia gusto ĥ s.m. akademiano.
accademismo  s.m.  akademismo.
accademista  s.m.  kadeto. 
accadére v.i. okazi: cos'è accaduto? kio okazis?; accada quel che accada okazu kio ajn; qualunque cosa accada  laŭ ĉia ajn okazo; mi è accaduta una disgrazia   okazis al mi malfeliĉo; accadde che   okazis ke; accade in un'ora quel che non avviene in mille anni   kion jaroj ne donis, ofte minuto alportas.
accàdico, accado a.  akada.
accaduto a. okazinta ĥ s.m. okazinta1/4o: sono spiacente per l'-   mi bedaŭras pri la okazinta1/4o.
accagliarsi v.r. koaguliĝi, kazeiĝi. 
accalappiacani s.m. hundokaptisto.
accalappiaménto  s.m.  (l'accalappiare) kaptado; (l'essere accalappiato) kaptiĝo.
accalappiare v.t. 1. kapti, ĉirkaŭkapti, ĉirkaŭlaĉi; (fig.) tromplogi, (logo)kapti: - un marito   (logo)kapti edzon.
accalcarsi v.r. amasiĝi, kunpremiĝi, kun ŝoviĝi.
accaldarsi v.r. 1. varmiĝi, ruĝiĝi pro varmo (fig.) ekscitiĝi, varmiĝi.
accaldato a.  varmiĝinta; (sudato) ŝvitoplena; (eccitato) ekscitita, varmiĝinta.
accaloraménto  s.m.  varmiĝo; (fig.) fervoriĝo.
accalorare v.t. varmigi, fervorigi, eksciti ĥ  accalorarsi v.r. varmiĝi, fervoriĝi, ekscitiĝi.
accalorato a. varmiĝinta, fervora, ekscitita.
accampaménto s.m. 1. tendaro, kampo, tendumejo: porre l'-  starigi la kampon; questa casa sembra un -   ĉi domo ŝajnas tendumejo 2. (l'accamparsi) ekkampo, tendumo.
accampare v.t. 1. (mettere sul campo) surkampigi 2. (alloggiare provvisoriamente) tendumigi, provizore loĝigi, kampadigi: - le truppe   kampadigi la trupojn 3. (fig.) preteksti:- ragioni   prezenti argumentojn, preteksti motivojn; - pretesti, pretese  elpaŝi per pretekstoj, pretendoj; - un diritto   postuli rajton ĥ accamparsi v.r. 1. (di truppe)  surkampiĝi 2. (porre accampamento) ektendumi, starigi tendaron, provizore ekloĝi, enlokiĝi: - alla meno peggio   plimalpli bone enlokiĝi.
accaniménto s.m. 1. (l'infierire insistentemente)  obstina atako, persista  furiozo: discutere con -   akre diskuti 2. (tenacia) obstin(eg)o, persistego, insistemo: - terapeutico   terapeŭtika obstino || (fervore) granda fervoro: studiare con -  (tre) fervore studadi. 
accanirsi v.r. 1. obstine ataki, persiste furiozi: - contro qcu.  obstine ataki iun, persiste furiozi kontraŭ iu 2. (in un'attività) obstini, persiste dediĉi sin: - nella discussione   akre obstini en la diskutado; - in un lavoro   persiste dediĉi sin al iu laboro.
accanito a. 1. obstine atakema, persiste furioza, malindulga: odio -   ĝisosta malamo; lotta accanita   furioza batalo 2. (tenace) persistega,  obstine persista: lavoratore -   obstina laborulo; sostenitore -   arda subtenanto, fanatika subtenanto .
accanto av. apude: egli sedeva - li sidis apude ĥ a. apuda: la casa, la porta - la apuda domo, pordo ĥ prep. apud: resta - a me   restu apud mi; uno - all'altro   unu apud la alia.
accantonaménto  s.m.  1. (il mettere da parte per riserva) apartigo, stokigo; (il mettere da parte per trascuratezza) formeto, flankenmeto 2. (mil.) kantonmento.
accantonare v.t. 1. (lasciare da parte, rinviare) flanke lasi, prokrasti, rezervi, formeti: quell'articolo dello statuto sarà provvisoriamente accantonato  tiu artikolo de la statuto estos provizore formetita 2. (fin.) rezervi, ŝpari:- una somma  ŝparrezervi sumon;   (stoccare) stoki 3. (mil.) kantonmentigi. 
accaparraménto  s.m. akaparado, hamstrado.
accaparrare v.t. 1. (fare incetta, per speculazione) akapari 2. (accumulare cibi) hamstri 3. (fig.: procurarsi) havigi al si, alproprigi al si, akiri: si accaparrò la fiducia del capufficio    li akiris la konfidon de sia oficejestro; - l'attenzione   monopoligi la atenton 4. (assicurarsi un acquisto dando una caparra)  certigi al si aĉeton per partopago.  
accaparratore s.m.  akaparisto, akaparanto.
accapigliarsi v.r. 1. (prendersi per i capelli) kapti sin reciproke ĉe la haroj 2. (litigare) kvereli || (azzuffarsi) interbatiĝi.
accapo av.  alinee: andare -  alinei; punto e -   punkto kaj nova alineo; -!   alineu! ĥ   s.m.  alineo: ci sono troppi -   estas tro multe da alineoj. 
accappatoio s.m. bankitelo, banmantelo.
accapponare v.t.  kaponigi ĥ accapponarsi v.r. (pelle) krispiĝi: mi si accappona la pelle  (dalla paura, dal freddo)  mia haŭto krispiĝas (de timo, de malvarmo); spettacolo da far - la pelle   haŭtokrispiga spektaklo.
accarezzaménto  s.m.  karesado.
accarezzare v.t. 1. karesi: il vento le accarezzò i capelli   la vento karesis ŝiajn harojn; accarezzarsi il mento   karesi al si la mentonon; - il groppone a qcu. (fig.) draŝi al iu la dorson 2. (lusingare) flati: quando il diavolo t'accarezza vuole l'anima   selante ĉevalon oni ĝin karesas 3. (fig.) - una speranza    flegi esperon; - un progetto   dorloti projekton.
accartocciare v.t. 1. (dare forma di cartoccio) kunruli, korn(oform)e ruli: - un foglio di carta per metterci il sale korne ruli paperfolion por enmeti la salon 2. (appallottolare) buligi:  -  un giornale da buttare via   buligi for1/4etotan 1/4urnalon 3. (fare raggrinzire) ŝrumpigi; (sgualcire) ĉifi ĥ accartocciarsi v.r. 1. kunruliĝi, korneciĝi (sgualcirsi)  ĉifiĝi: il foglio si è accartocciato   la folio ĉifiĝis 2. (a palla)  buliĝi 3. (raggrinzirsi)  ŝrumpi: le foglie si accartocciarono   la arbfolioj ŝrumpis.
accartocciato a.   kunrulita; (a palla) buligita; (sgualcito) ĉifita.
accasaménto  s.m. 1. (il dare come marito) edzigo 2. (il prendere marito) edziniĝo 3. (il dare come moglie) edzinigo 4. (il prendere moglie) edziĝo.
accasare v.t.   1. (dare come marito) edzigi 2. (dare in moglie) doni kiel edzinon, edzinigi  ĥ accasarsi v.r.  l.(prendere moglie) edziĝi: mio fratello si è accasato   mia frato edziĝis 2. (prendere marito) edziniĝi: la mia amica si è accasata    mia amikino edziniĝis 3. (stabilirsi) ekloĝi, enloĝiĝi: - in città    enloĝiĝi en la urbo.
accasato a. 1. (ammogliato) edziĝinta 2. (maritata)  edziniĝinta 3. (insediato) enloĝiĝinta.
accasciaménto   s.m.  1. (caduta) falo 2. (avvilimento)  deprimiĝo, konsterniĝo, malvigliĝo, senkuraĝiĝo.
accasciare v.t.  (far cadere) sinkigi; (deprimere) deprimi, konsterni, malvigligi: la disgrazia l'ha accasciato   la malfeliĉo lin deprimis ĥ accasciarsi  v.r.  1. (cadere) fali, lasi sin (de)fali, faligi sin, sinki: - a terra, al suolo  sinki teren, terenfali 2.  (sedersi cadendo) fale eksidi, sidiĝi: - su una sedia   faligi sin sur seĝon 3.   (avvilirsi)  deprimiĝi, konsterniĝi, senfortiĝi, malvigliĝi.
accasciato a.   1. (caduto) falinta, sinkinta; (avvilito)  konsternita, korpremata,  senkuraĝigita, senforta.
accasermare v.t.   enkazernigi, kantonmentigi.
accastellaménto  s.m.   1. (il collocare in pile)  stakigo 2.   (l'essere collocato in pile) stakiĝo 3. (mar.) kastelekipado.
accastellare v.t.  1. (mettere in pile) stakigi 2. (mar.) ekipi per kastelo, kastelekipi, kastelprovizi.
accatastàbile 1. (che può essere collocato in cataste)  stakigebla 2. (che può essere registrato al catasto) katastrebla.
accatastaménto  s.m.   1. (il collocare in cataste) stakigo 2. (l'essere collocato in cataste) stakiĝo 3. (il registrare al catasto)  katastrado: - di un immobile, di un terreno   katastrado de nemoveblaŞo, de tereno.
accatastare v.t.  1. (ammucchiare)  stakigi 2. (registrare al catasto) katastri: - un fabbricato  katastri konstruaŞon.
accattabrighe s.m. disputemulo, malpacemulo.
accattapane s.m.  almoz(pet)anto, almozulo.
accattare v.t.  1. (cercare con insistenza)  insiste peti, serĉ(ad)i: - brighe    disputemi, kverelemi, serĉadi disputojn; - lodi    postkuri laĉdojn; - scuse    serĉadi pretekstojn 2.  (mendicare) almoz(pet)i: - il pane   almoz(pet)i panon; si è ridotto ad - li reduktiĝis al almoz(pet)ado 3. (prendere in prestito) prunt(epren)i: - idee prunt(epren)i ideojn.
accattivante a.  (attraente) alloga, interesveka; (che vuole piacere) amikiga, plaĉivola.
accattivare v.t.  amikigi, inklinigi, logokapti: accattivarsi le simpatie di qcu.  logokapti ies simpation; accattivarsi il pubblico    inklinigi al si la publikon [kapti la simpation de la publiko]; chi vuol la figlia, si accattivi la madre   se vi volas filinon, flatu la patrinon.
accatto s.m.   almoz(pet)ado, kvestado: vivere d'- vivi el almoz(pet)ado, vivi almoze || (prestito) deprunto, pruntepreno: erudizione d'-  depruntita erudicio.
accattonàggio s.m.   1. (azione di mendicare) almoz(pet)ado: campare di - vivi el almoz(pet)ado, vivi almoze; divieto di -  almoz(pet)ado malpermesita 2. (stato di mendicità) almozuleco.
accattone s.m. 1. (mendicante) almozulo, almoz(pet)anto; (scroccone) parazito, profitemulo.
accavalcare v.t.  superpasi, superponti || (tip.) mislinii.
accavalcatura s.f.  (tip.) misliniigo.
accavallaménto s.m. 1. (il sovrapporre) surmet(ad)o: - di lastre   surmetado de slaboj (incrocio) krucigo:  - delle gambe   krucigo de la femuroj 2.  (l'essere sovrapposto) surmetiĝo: - di competenze    surmetiĝo de kompetent(ec)oj .
accavallare v.t.   1. (sovrapporre)  surmeti: - una maglia surmeti (trikot)maŝon; - parole   surmeti vortojn || (incrociare) kruc(ig)i, interkruci: - le gambe kruc(ig)i la krurojn ĥ accavallarsi v.r.   1. (sovrapporsi)  surmetiĝi: le onde si accavallano la ondoj surmetiĝas || (intrecciarsi) implikiĝi, interkruciĝi, interplektiĝi: i fili si accavallano la fadenoj interplektiĝas 2.  (affollarsi)  (kun)amasiĝi, svarmi: le idee mi si accavallano in testa la ideoj svarmas en mia kapo || (incrociarsi)  (sur)kruciĝi, surmetiĝi; mi si è accavallato un nervo  al mi surkruciĝis nervo; mi si accavallano gli occhi dalla stanchezza    miaj okuloj interkruciĝas pro laceco.
accavallato a. (sovrapposto)  surmetita || (incrociato)   (inter)krucita, surmetita: nervo -   surkrucita nervo; sedere con le gambe accavallate  sidi femurkruce, sidi kun krucitaj femuroj.
accavigliare v.t.  1. (dipanare) malbobeni || (avvolgere sul fuso) volvi sur la ŝpinilon 2. (fissare) alfiksi - un cavo  alfiksi kablon.
accecaménto s.m.   1.  (l'accecare) blindigo, blindumo: l'- della passione la blindigo de la pasio 2.   (l'essere accecato) blind(um)iĝo 3. (l'offuscare) nebuligo: tiro di - nebuliga pafado || (il tappare) ŝtopado || (il conficcare completamente) mergado, plena enbatado: - di un chiodo    mergado de najlo.
accecante a.  blindig(ant)a: luce, lampo -  blindiga lumo, fulmobrilo.
accecare v.t.  1.  (rendere cieco) blindigi; (coprire la vista con qc.) blindumi: la passione lo acceca   pasio lin blindigas 2. (offuscare) nebuligi 3. (tappare) blindigi, hermetike fermi, ŝtopi: - una falla  ŝtopi breĉon; - una galleria   ŝtopi tunelon 4. (agr.: privare delle gemme) senburĝonigi, sensprosigi 5. (conficcare completamente) mergi, plene enbati: - un chiodo  plene enbati najlon ĥ accecarsi v.r.  1.  (perdere la vista) blindiĝi (rovinarsi la vista) blindiĝi,  (for)konsumi la vid(kapabl)on: - sui libri  blindiĝi super la libroj 2. (coprirsi gli occhi con un panno) blindumiĝi, tukblindiĝi: - a mosca cieca  tukblindiĝi ĉe blindoludo.
accèdere v.i.  1. aliri, alpaŝi:- a un monte   aliri monton; - al luogo del disastro    aliri la lokon de la katastrofo;- a una carica, ad un ufficio   aliri oficon, postenon; - alla magistratura  eniri la juĝistaron; - allo stadio  eniri la stadionon ||  (inf.)  aliri, atingi: - a un archivio   aliri dosieron 2. (acconsentire) akcepti, jesi; konsenti: - a una richiesta   konsenti peton || (aderire) aliĝi: - a un'opinione  aliĝi al opinio; - a un trattato   aliĝi al traktato.
acceleraménto s.m.   1.  (azione) akcel(ad)o, plirapidigo: - di particelle   akcelado de partikloj 2. (effetto) akceliĝo, plirapidiĝo.
accelerando s.m.  (mus.) akcel(ant)e.
accelerante s.m.  (ch.)  akcelanto, akcelilo.
accelerare v.t.  1.  (rendere più veloce) akceli, plirapidigi: - l'andatura    akceli la iradon;- i lavori  plirapidigi la laborojn; la febbre accelera il polso la febro plirapidigas la puls(ad)on || (con insistenza) urĝi: - una pratica (bur.)  urĝi dosieron || (anticipare) plifruigi: - la partenza, la rovina  plifruigi la foriron, la pereon || (rendere più intenso) pliintensigi, plivigligi: - il ritmo di lavoro  pliintensigi la laborkadencon ĥ  v.i.  (andare più veloce) (ek)akceli, (ek)rapidi, plirapidi: non - in curva! ne akcelu ĉe (voj)kurbiĝoj!.
accelerata s.f.   akcelo, ekrapido, plirapidigo: dare un'- al motore    akceli la motoron.
accelerato a.  1. akcelata, akcelita, (pli)rapid(igit)a: ammortamento - (fin.) akcelita amortiz(ad)o; consegna accelerata   rapida livero; corso -   rapidkurso; moto uniformemente - (fis.) movo unuforme akcelata; spedizione a velocità accelerata rapidvetura ekspedo; polso - rapidfrekvenca puls(ad)o; lavorare a un ritmo -   labori laĉ intensa ritmo 5. (ferr.) loka, malrapida: treno -  loka trajno ĥ s.m.  (ferr.) loka trajno. 
acceleratore s.m.  akcelanto, akcelilo:- di frenatura   akcelanto de bremsado; - di particelle (fis.)  akcelilo de partikloj || (aut.) gaspedalo, akcelilo: premere sull'-    puŝi la gaspedalon ĥ  a.  akcela, plirapidiga: elettrodo - (fis.) akcela elektrodo.
accelerazione s.f.  1. (il rendere più rapido) akcel(ad)o, plirapidigo: anello di - akcela ringo; - economica    ekonomi(k)a akcel(ad)o 2. (aumento di velocità) akcel(ad)o, akcel(iĝ)o, plirapidiĝo: - di un'automobile    akcelo de aĉtomobilo || (fis.: variazione di velocità) akcelo: - angolare    angula akcelo; - centripeta    centripeta akcelo; - di gravità    gravita akcelo || (avviamento) starto: tempo di - startotempo; corsia di -    ekkura koridoro.
accelerògrafo s.m. (fis.) akcelografo.
acceleròmetro s.m. (fis.) akcelometro.
accèndere v.t.   1.  (appiccare il fuoco) (ek)bruligi, (ek)fajrigi, (ek)flamigi: - una candela (ek)bruligi kandelon;- il fuoco  (ek)flamigi la fajron; - il gas  (ek)bruligi gason; - una sigaretta (ek)bruligi cigaredon; - gli animi  eksciti la animojn; la collera lo accende   kolero flamigas lin; bisogna - una candela al diavolo e l'altra a Sant'Antonio   al Dio plaĉu, sed sur diablon ne kraĉu [al Dio servu, diablon rezervu; Dion laĉdu kaj diablon aplaĉdu]; devi - un cero a Sant'Antonio!   vi ŝuldas dankokandelon al Sankta Antono!  2. (bruciare per riscaldare) (ek)hejti: - la stufa, il termosifone    ekhejti la fornon, la termosifonon 3. (immettere corrente) konekti, ŝalti: - la luce, la radio  ŝalti la lumon, la radio(aparato)n; - una stufa elettrica   ŝalti elektran hejtilon; - i fari abbaglianti  ŝalti la longdistancajn reflektorojn || (mettere in funzione) aktivigi, (ek)funkciigi, startigi, ŝalti: - le caldaie  (ek)funkciigi la kaldronegojn; - il motore  startigi la motoron 4. (provocare) estigi, kaĉzi, naski: - una guerra   naski militon; - una lite  kaĉzi disputon; - un desiderio, un dubbio  naski deziron, dubon; - un sentimento  naski senton; - una speranza  naski esperon || (entusiasmare)  flamigi, pasiigi: - di sè una donna  flamigi pri si virinon 5. (econ.) malfermi, starigi: - un conto, un'ipoteca   malfermi konton, hipotekon; - un mutuo   starigi prunton ĥ accèndersi v.r.   1.  (prendere fuoco, anche fig.) ekbruli, ekfajri, ekflami: la legna s'accende facilmente    lign(aŞ)o ekbrulas facile; - in viso    ekflami en la vizaĝo; la città si accende di mille luci   la urbo ekbrilas per mil lumoj; lo sguardo le si accese di gioia    ŝia rigardo ekbrilis pro ĝojo (eccitarsi) ekbruli, ekflami, ekscitiĝi, flamiĝi, incitiĝi: è un tipo che si accende facilmente    li estas flamiĝema ulo; - come un fiammifero   ekflami kiel alumeto [esti flamiĝema kiel ligno rezina; esti eksplodema kiel pulvo]; - d'amore    ekflami pro amo; - di collera  ekscitiĝi pro kolero || (nascere) ekbruli, ekesti, estiĝi: si accese una guerra  ekestis milito.
accendigàs s.m.  gasbruligilo, (gas)fajrilo: - elettrico   sparkilo.
accendino, accendisìgari s.m. fajrilo.
accenditoio s.m.   (kandela) ekbruligilo, bruliga stango.
accenditore s.m.  1.  (persona che accende) (ek)bruligisto, (ek)lumigisto: - di fanali lanternisto 2. (dispositivo per accendere) (ek)bruligilo, (ek)fajrilo, (ek)flamigilo.
accennare v.i.  (fare gesti) signi (per gesto); (con la mano) mangesti, mansigni; (con il dito) fingromontri, montri per la fingro; (con la testa) kapklini, kapsigni:  - di sì, di no col capo   kapjesi, kapnei; (con gli occhi) okulsigni, okulumi || (indicare) (ek)montri, indiki, antaĉvidigi: - di voler parlare    ekmontri emon paroli; la pioggia non accenna a finire   la pluvo fin(iĝ)on eĉ ne montras || (toccare appena) aludi, apenaĉ mencii: ti avevo accennato della cosa   mi estis aludinta al vi pri la afero (fare una finta) finti: - a destra e invece andare a sinistra  finti dekstren kaj kontraĉe iri maldekstren ĥv.t.  (abbozzare) skizi, tuŝeti: - gli argomenti principali    skizi la ĉefajn temojn; - un inchino    duonaludi riverencon; - un passo di danza    skizi  dancopaŝon; - un sorriso    duonrideti; - un motivo musicale    ekkanteti arion.
accénno s.m.   1. (gesto) (ek)signo, gesto; (con la mano) mangesto, mansigno; (con la testa) kapsigno || (indicazione) ekmontro, indiko || (sintomo) simptomo: al primo - di raffreddore   je la unua simptomo de malvarmumo || (menzione) menci(et)o, aludo: accenni musicali    muzikaj aludoj; fare - a qc. aludi ion; nella sua voce vi era un - di pianto   en lia voĉo estis plora nuanco; un - di saluto    apenaĉa saluto.
accensione s.f.  1.  ekbruligo; (elettrica) (ek)ŝalto: avviare l'- di un motore ŝalti la ekbrulon de motoro; chiave di -  startoŝlosilo; - elettronica  elektron(ik)a (motor)ŝalto 2. (apertura) malfermo, starigo: - di un conto  malfermo de konto; - di un mutuo   starigo de prunto.
accentàbile a. (fon.) akcentebla: sillaba -  akcentebla silabo.
accentare v.t.   akcenti.
accentato a.  (fon.) akcentita (grafico) akcentosignita.
accentatura, accentazione  s.f.  akcentado.
accènto s.m.   1.  (segno grafico) akcent(osign)o, korno: - acuto, grave    dekstra, maldekstra korno; - circonflesso  (ĉapelforma)  supersigno, cirkumflekso, ĉapel(et)o; - slavo (= circonflesso capovolto) dukorno 2. (fon.) akcento: l'- cade sulla penultima sillaba   la akcento falas sur la antaĉlastan silabon 3. (tono di voce) (voĉ)tono: avere accenti di collera  uzi koleran (voĉ)tonon; con - risentito  per koler(et)a (voĉ)tono || (pronuncia) elparolo, parolmaniero, akĉento: parlare con - straniero  paroli kun fremda akĉento  || (risalto) akcento, substreko: porre l'- su qc.    akcenti ion.
accentraménto s.m. (il centralizzare) (al)centrigo, centralizado: - amministrativo administr(aci)a (al)centrigo || (l'essere centralizzato) (al)centriĝo,  centraliziĝo: - umano  homa koncentriĝo.
accentrare v.t. 1. (centralizzare) alcentrigi, centralizi, koncentri: - l'amministrazione, il potere   centralizi la administradon, la povon; - l'attenzione alcentrigi la atenton || (adunare)kunigi, kolekti, koncentri: - gli uffici in un'unica sede kunigi la oficejojn en unu solan sidejon ĥ accentrarsi v.r. (centralizzarsi) alcentriĝi, centraliziĝi, koncentriĝi || (radunarsi) ariĝi, kolektiĝi, koncentriĝi.
accentratore a.  alcentrigema, centralizema ĥ s.m. alcentrigisto, centralizisto.
accentuare v.t.  1. (pronunziare con accento) akcenti || (evidenziare) evidentigi, akcenti: - una differenza   evidentigi diferencon; - i contorni   pliintensigi la konturojn ĥ accentuarsi v.r.  pli(fort)iĝi, pliintensiĝi, reliefiĝi: la difficoltà si è accentuata   la malfacileco pliiĝis.
accentuato a.  (posto in risalto) akcent(it)a, substrekita: un'accentuata inflessione dialettale    rimarkinda dialekta parolnuanco.
accentuazione s.f.  (fon.) akcentado || (fig.) substreko.
accerchiaménto s.m.  ĉirkaŭado, ĉirkaŭfermo; (mil.) encirkligo.
accerchiare v.t.  ĉirkaŭfermi, ĉirkaŭbari; (mil.) encirkligi.
accertàbile a.   konstatebla, kontrolebla: notizia non -  sciigo ne kontrolebla.
accertabilità s.f.  konstatebl(ec)o, kontrolebl(ec)o.
accertaménto s.m.  kontrolo, konstato: fare un - su una pratica   fari kontrolon pri dosiero; fare gli accertamenti del caso   fari la necesajn konstatojn || (determinazione) determinado:  - del reddito   determino de la rentumo;  - di valore   valordetermino;  - dell'identità di una persona   certiĝo pri la identeco de iu.
accertare v.t.  kontroli, konstati, certiĝi:  - una notizia   kontroli sciigon, certiĝi pri sciigo;  -  un reddito, un danno, un'infrazione, la morte   konstati rentumon, damaĝon, malobservon, la morton; ti accerto che è così    mi vin certigas ke estas tiel ĥ accertarsi v.r.  certiĝi:  - che le cose sono andate come dovevano   certiĝi ke la aferoj iris kiel ili devis. 
accéso a.  (di fuoco) brulanta; (di luce) lumigita: lampada accesa   lumigita lampo; fuoco -    brulanta fajro; tutto - in volto   tute flama en la vizaĝo || (intenso) viveca: colore -    viv(ec)a koloro; rosso -    viva ruĝo; una fantasia molto accesa   tre intensa fantazio || (di sentimento) brulanta, flamanta:  - d'amore   flamanta pro amo || (fin.) malfermita, starigita: conto - presso la banca   malfermita konto ĉe la banko.
accessìbile a.  alirebla: luogo facilmente -    loko facile alirebla;  - alle innovazioni   malfermita al la novigoj, akceptema por la novigoj; libro - a tutti   libro komprenebla por ĉiuj; costo -  kosto eltenebla || (contattabile) kontaktebla: persona poco -   persono malfacile kontaktebla. 
accessibilità s.f.  alirebl(ec)o.
accessione s.f.  aliĝo, aliro: l'- ad un patto difensivo  la aliĝo al defenda pakto || (arrivo) alveno: le nuove accessioni della biblioteca   la novaj alvenoj ĉe la biblioteko.
accèsso s.m.  1. aliro, eniro: avere libero -    havi liberan aliron; vietato l'-    eniro malpermesita; avere - ad una carriera   havi aliron al kariero; diritto di -    alirrajto; luogo di difficile -    malfacile alirebla loko;  - a distanza   defora aliro || (inf.) aliro:  - a una base di dati   aliro al datenbazo; codice di -    alirkodo;  - negato  aliro rifuzita;  - casuale, seriale   aleatora, sinsekva aliro || (luogo di ingresso) alirejo, enirejo: bloccare gli accessi   bari la enirejojn || (visita) vizito:  - giudiziario   juĝista vizito 2. (med.) atako:  - di febbre   febra atako;  - di follia   atako de frenezo || (impeto) impeto:  - di generosità   impeto de malavareco.
accessoriato a.  ekipita per akcesora1/4oj: macchina poco accessoriata (aut.)    aŭto kun malmultaj akcesora1/4oj, aŭto neabunde ekipita.
accessòrio a.  akcesora: nervo - (anat.) akcesora nervo || (supplementare) aldona, suplementa: spese accessorie   aldonaj elspezoj ĥ  s.m.  akcesora1/4o: accessori da bagno   akcesora1/4oj por banejo.
accessorista s.m.  (tea.) akcesora1/4isto.
accétta s.f.  hakil(et)o: tagliare con l'-    dehaki; tagliato con l'-   (fig.) krude farita, malgracie elfinita; ad albero caduto, - , - !   se la arbo falis, ĉiu branĉon derompas [falinton ĉiu atakas; sur arbon kliniĝintan saltas la kaproj].
accettàbile a. (che si può accettare) akceptebla || (degno di essere accettato) akceptinda || (a cui si può acconsentire) konsentebla: proposta -  konsentebla propono.
accettabilità s.f.  akceptebl(ec)o, akceptindeco, konsentebl(ec)o.
accettabilménte  av.  akcepteble, akceptinde.
accettante a.  akceptanta: ufficio -    akcepta oficejo.
accettare v.t.  akcepti:  - le scuse di qcu.   akcepti ies pardonpetojn;  - una sfida, una scommessa   akcepti defion, veton; chi accetta regali vende la sua libertà   kiu donacon prenas, tiu sin katenas || (acconsentire) konsenti:  - di venire   konsenti veni || (permettere di venire) enlasi, allasi.
accettata s.f.  hakilfrapo.
accettazione s.f.  akcepto: l'- di una carica   la akcepto de ofico; ufficio - akcepta oficejo, akceptejo; firma per -    subskribo por konsento;  - all'università   allaso al la universitato.
accètto a.  (favore) akceptata, ŝatata: sei sempre bene -    vi estas ĉiam favore akceptata; studente - ai professori   lernanto ŝatata de la profesoroj.
accezione s.f.  senco, signifo:  - corrente   komunuza signifo.
acchiappacani s.m.  hundokaptisto.
acchiappamosche s.m.  1. muŝkaptilo 2. (fannullone) nenifaranto 3. (bot.) muŝkaptulo.
acchiappanùvole s.m.  ĥimerulo. 
acchiappare v.t.  ekkapti:  -  per il lembo della giacca   kapti per la rando de la jako; guai a te se ti acchiappo   ve al vi se mi vin kaptas ĥ acchiapparsi v.r.  sin kapti reciproke: giocare ad -    ludi kaptoludon.
acchiapparèlla s.f., acchiappino s.m.  kaptoludo, tuŝludo: giocare ad -    kaptoludi, tuŝludi.
acchiocciolarsi v.r.  sin volvi, kuntiriĝi.
acchitare v.t.  ekbilardi, komenci bilardoludon ĥ acchitarsi v.r.  sin vesti ŝike, sin vesti parade.
acchito s.m.  bilarda ekmovo, ekludo (ĉe bilardo): di primo -   unuarigarde, ĉe la unua impreso.
acciabattare v.t.  (strascicare le ciabatte) babuŝumi; (fig.: abborracciare) (rapid)fuŝi, faraĉi, misfari.
acciaccare v.t.  kontuzi, dispremi: mi sono acciaccato un piede   mi kontuzis al mi piedon || (sgualcire) ĉifi:  - il vestito   ĉifi la veston || (rendere mezzo invalido, fiacco) duoninvalidigi, malvigligi.
acciaccato a.  kontuzita || (sgualcito) ĉifita || (fiacco) senvigla, malvigla; (semiinvalido) duoninvalida, misfarta.
acciaccatura s.f.  1. dispremo, kontuzo || (sgualcimento) ĉif(iĝ)o 2. (mus.) aĉakaturo.
acciacco s.m.  korpa ĝeno, malsaneto, misfarto: gli acciacchi della vecchiaia   la misfartoj de la maljunaĝo; essere pieno di acciacchi   esti tute kaduka.
acciaiare v.t.  (indurire con acciaio) ŝtalfortikigi; (ricoprire di acciaio) ŝtalizi.
acciaierìa s.f.  ŝtalfarejo, ŝtalfabriko.
  acciàio s.m.  ŝtalo: - duro, dolce   dura, maldura ŝtalo || (fig.) muscoli, nervi, occhi d'-    ŝtalaj muskoloj, nervoj, okuloj; cuore d'-    ŝtona koro.
acciaiuòlo s.m.  akrigilo || (acciarino) fajrilo.
acciambellare v.r.  bule volvi ĥ acciambellarsi v.r.  bule volviĝi, buliĝi.
acciarino s.m.  fajrilo || (mecc.) aksostifto.
acciarpare v.t.  rapidfuŝi || (ammassare alla rinfusa) miksamasigi.
accidèmpoli int.   damne, fulmotondro.
accidentale a.  (fil.: non essenziale) akcidenca; (casuale) hazarda: coincidenza del tutto -    tute hazarda koincido; (accessorio) akcesora: segno -    akcesora signo || (dovuto ad infortunio) akcidenta: morte -    akcidenta morto.
accidentalità s.f.  hazardo.
accidentalménte  av.  hazarde.
accidentato a.  malglata, malebena (incidentato) akcidentita.
accidènte s.m.  1. (evento) okaza1/4o: un curioso -    kurioza okaza1/4o; (caso fortuito) hazard(a1/4)o: per -    tute hazarde 2. (fam.: improvviso malanno) subita malsaniĝo, malsano: così ti prendi un -   tiel vin trafos iu malsano; mandare accidenti   sakri; gli ho mandato tanti di quegli accidenti!   mi tiom kore malbonaŭguris al li!; che ti venga un -    la diablo vin prenu 3. (fam.: niente) nenion: non ha combinato un -    li konkludis absolute nenion; non ci capisco un -    mi komprenas el ĝi absolute nenion; 4. (del terreno) malebena1/4o, malglata1/4o 5. (fil.) akcidenco 6. (mus.) kromsigno.
accidènti, accidèrba int.   damne, sakre, fulmotondro, mil tondroj:  -  a lui   li estu damnita.
accìdia s.f.   pigreco, malagemo, malvigleco || (noia) enuo, tediĝo.
accidioso a.  pigra, malagema, malvigla || (tedioso) malgaje teda.
accigliarsi v.r.  sulkigi la brovojn, moroziĝi, malsereniĝi.
accigliato a.  sulkbrova, severmiena, malserena, moroza.
accìngersi v.r.  sin prepari, sin pretigi: - a qc.   sin pretigi por io;  - a partire   sin prepari por forveturo.
acciò, acciocché cong.   por ke.
acciocchire v.t.  ŝtipigi, senmovigi ĥ acciocchirsi v.r.  gape senmoviĝi, ŝtipiĝi.
acciottolato s.m.  (krud)ŝtona pavimo, ŝtonpavimo.
acciottolìo s.m.  klaketado, klaktintado.
accipìcchia int.  oho!, damne.
accipigliarsi v.r.  kuntiri la brovojn.
accisa s.f.  (econ.) akcizo.
acciuffare v.t.  ekkapti:  - un ladro, la fortuna   kapti ŝteliston, la fortunon.
acciuga s.f.  (zoo.) engraŭlo; (in scatola) anĉovo: pasta d'-    anĉovpasto; pigiati come acciughe   densege kunpremitaj [kunpremitaj kiel sardeloj]; magra come un'-    maldika kiel pinglo.
acciugata s.f.  (cuc.) anĉovsaŭco.
accivettare v.t.  allogi, tromplogi || (civettare) koketi.
acclamare v.t.  aklami:  - il nuovo presidente   aklami la novan prezidanton ĥ  v.i.  (applaudire) aplaŭdi:  - alla notizia della pace  aplaŭdi al la sciigo pri la paco.
acclamazione s.f.  aklamo: eletto per -    aklame elektita, elektita per ĝenerala aplaŭdo.
acclimatare v.t.  alklimatigi ĥ acclimatarsi v.r.  alklimatiĝi.
acclimatazione s.f.  (l'acclimatare) alklimatigo || (l'acclimatarsi) alklimatiĝo.
acclùdere v.t.  aldoni, kunmeti, kunfermi, kunsendi: ti accludo i documenti   mi kunmetas la dokumentojn;  - il francobollo per la risposta   kunsendi la poŝtmarkon por la respondo.
accluso a.  ĉi aldonita, kunsendita, kunmetita, ĉi-kuna: dal foglio qui -  risulta   el la ĉi-aldonita folio rezultas.
accoccolarsi v.r.  ekkaŭri, kaŭriĝi, sidiĝi sur la kalkanoj:  - tra le braccia della mamma   ekkaŭri inter la brakoj de panjo.
accoccolato a.  kaŭr(ant)a: stare -    kaŭri.
accodare v.t.  alvostigi, (al)vicigi ĥ accodarsi v.r.  alvostiĝi, (al)viciĝi:  - a qcu.   alvostiĝi al iu.
accogliènte a.  (ospitale) akceptema, gastama, gastema: una famiglia -    gastama familio || (comodo) komforta: una stanza -    komforta ĉambro.
accogliènza s.f.  akcepto: ricevere una calorosa accoglienza   ricevi varman akcepton; fare una bella -    proponi belan akcepton.
accògliere v.t.  akcepti:  - gli ospiti   akcepti la gastojn; - dando il benvenuto   bonvenigi; - consigli, una richiesta   akcepti konsilojn, peton || (ospitare) gastigi: l'albergo può - cento clienti   la hotelo povas gastigi cent klientojn || (contenere) enteni: lo stadio accoglie centomila spettatori   la stadiono entenas cent mil spektantojn.
accogliménto s.m.  akcepto:  - di una richiesta   akcepto de peto.
accolitato s.m.  (eccl.) akoliteco, akolita ofico.
accòlito s.m.  (eccl.) akolito || (seguace) sekvanto, partiano || (spregiativo) lakeo, ĉirkaŭulo: lui e i suoi accoliti   li kaj liaj lakeoj.
accollacciato a.  ĝiskole fermita.
accollaménto s.m.  (l'accollare) surŝarĝo || (l'accollarsi) surpreno.
accollare v.t.  surŝarĝi, taskigi:  - un lavoro a qcu.   ŝarĝi iun per laboro, taskigi iun pri laboro; mi hanno accollato la responsabilità dell'organizzazione   oni ŝarĝis min per la respondeco de la organizado  ĥv.i.  (di abiti) ĝiskole vesti ĥ accollarsi v.r.  surpreni, preni sur sin, ŝarĝiĝi: mi sono accollato le spese   mi prenis sur min la elspezojn; si è accollato il peso maggiore   li ŝarĝiĝis per la pleja pezo;  - la colpa   surpreni la kulpon; - l'impegno di fare qc.   devontigi sin fari ion.
accollato a.  (di abito) ĝiskole fermita, maldekoltita; (di scarpa) fermita ĝis la piedkolo.
ad prep. vd. a2.
ad abundantiam  (lat.) l.av.  pli ol sufiĉe.
adacquare v.t.  (agr.) akvumi.
ad acta (lat.) l.a.   porakta: commissario -    porakta komisaro.
adagiare v.t.  (delikate) kuŝigi, (delikate) sterni:  - il ferito su un lettino   delikate kuŝigi la vunditon sur liteton ĥ adagiarsi v.r.  (komforte) ekkuŝi, kuŝiĝi || (abbandonarsi pigramente) sin delasi, sin fordoni, komforte sidiĝi:  - sugli allori   komforte sidiĝi sur siaj laŭroj.
adagino  av.  tre zorgeme, tre delikate.
adàgio1  av.  1. (lentamente) lante, malrapide: camminare -     marŝi malrapide;  -  -    iom post iom || (con prudenza, dolcezza) zorge, singarde, delikate: mettilo giù -    apogu ĝin delikate;  - con gli entusiasmi!   estu singarda pri entuziasmo!; (iron.)- Biagio!  ne tro urĝu, amiko! ĥ  s.m.  (mus.) adaĝo.
adàgio2 s.m.  (massima) maksimo, sentenco.
adamantino a.  diamanta: (fig.) coscienza adamantina  brile nekoruptebla konscienco.
adamìtico a.  adamstila: in costume -   vestita kiel Adamo.
Adamo n.pr.m.  Adamo: figli d'-    adamidoj; pomo di -    adampomo; (fig.) cominciare da - ed Eva   komenci de Adamo (= komenci de la plej unua komenco); venire dalla costola d'-    aparteni al malnovnobela familio.
adattàbile a.  adaptebla || (senza pretese) adaptiĝema.
adattabilità s.f.  adaptebleco || (senza pretese) adaptiĝemo.
adattaménto s.m.  (l'adattare) adapto:  - di un vestito, di un'opera teatrale   adapto de vesto, de teatra verko;  - per il cinema   adapto por filmo || (l'adattarsi) adaptiĝo: capacità, spirito di -    adaptiĝemo; difficoltà di -    malfacileco de adaptiĝo.
adattare v.t.  adapti, konformigi, taŭgigi:- un tubo ad un rubinetto   adapti tubon al krano;  - il proprio comportamento alle circostanze   konformigi sian sintenon al la cirkonstancoj || (sistemare) akomodi, alĝustigi:  - un vestito   alĝustigi veston; - un vetro ad una cornice  alĝustigi vitron al kadro ĥ adattarsi v.r.  konformiĝi, adaptiĝi, akomodiĝi: - alla situazione   konformiĝi al la situacio; - all'ambiente   akomod$$$igi al la medio;  - alla meno peggio   iele trapele adaptiĝi || (essere adatto) konformi, kongrui, konveni: il colore si adatta alla stanza   la koloro konformas al la ĉambro; ciò si adatta benissimo con i miei piani   tio bonege kongruas kun miaj planoj.
adatto a.  taŭga, laŭcela, adekvata, konforma, konvena, oportuna: essere - ad un lavoro   esti adekvata por iu laboro, taŭgi por iu laboro; il vestito non è adatto alla cerimonia   la vesto ne estas konvena por la ceremonio; questo è lo strumento -    ĉi tiu estas la taŭga ilo; il momento -    la konvena momento;  - allo scopo   celkonforma, taŭga por la celo.
addebitàbile a.  imputebla, atribuebla.
addebitare v.t.  atribui, imputi, debeti: -  una somma su un conto  debeti konton pri iu sumo (fig.) - la responsabilità a qcu. atribui la responson al iu [imputi la respondecon al iu].
addébito s.m.  debeto: nota di -    debetnoto || (accusa) akuzo, kulpigo: muovere un - a qcu.   kulpigi iun; rifiutare ogni -    rifuzi ĉiujn kulpigojn.
addènda (deriv. lat.) s.m.pl.   aldona1/4oj.
addèndo s.m.  (mat.) adiciato.
addensaménto s.m.  (di persone) amasiĝo, ariĝo; (di nuvole) akumuliĝo, koncentriĝo || (ch.) densiĝo.
addensare v.t.  densigi ĥ addensarsi v.r.  densiĝi.
addentare v.t.  dentokapti, (dento)mordi, ekmordi.
addentellato s.m.  (mecc.) endentigo || (fig.:appoggio) kontakt(ul)o: avere un - nell'ufficio competente  havi kontakt(ul)on ĉe la koncerna oficejo || (connessione) kunligo: ciò non ha nessun - con l'argomento   tio havas neniun kunligon kun la temo.
addentrarsi v.r.  eniĝi, enpenetri, enprofundiĝi:  - nello studio dei classici   enprofundiĝi en la studadon de la klasikuloj;  - in un bosco   eniĝi en arbaron, eniri arbaron.
addéntro  av.  interne, ene, profunde: essere - in un problema   esti profunde sperta pri problemo; persona - in politica   persono ene de la politiko.
addestraménto s.m.  (di animali) dresado || (mil.) trejnado, trejniĝo: campo d'-    trejnkampo; periodo di -    trejniĝa periodo; Centro - Reclute   Centro pri Trejnado de Rekrutoj.
addestrare v.t.  (di animali) dresi:  - un cane alla caccia  dresi hundon al ĉasado || (di persone) trejni:  - un soldato alle armi   trejni soldaton al la armiloj ĥ addestrarsi v.r.  trejniĝi.
addestratore v.t.  (di animali) dresisto || (di persone) trejnisto.
addétto a.  destinita, komisiita, ŝarĝita:  - alla sorveglianza   ŝarĝita per la superrigardo; camion - al trasporto merci   kamiono destinita por la vartransportado ĥ  s.m.  komisiito, ŝarĝito; (che fa servizio) de1/4oranto: gli addetti ai lavori   la laborkoncernatoj; questo è un problema per gli addetti ai lavori   ĉi problemo koncernas la kompetentulojn || (persona ufficialmente delegata) ataŝeo:- stampa   gazetara ataŝeo;  - navale   mararmea ataŝeo.
addì  av.  (non si traduce):  - primo gennaio   la unuan de januaro.
addiàccio s.m.  subĉiela gregejo: dormire all'-    dormi subĉiele.
addiètro  av.  (prima) antaŭe: due settimane -    du semajnojn antaŭe; come ho detto -    kiel mi diris antaŭe; tornare - col pensiero   retroveni per la penso; tirarsi - qcu.   posttreni iun ĥ  a.  antaŭa: il giorno -    la antaŭa tago ĥ  s.m.  1. pasinteco: per l'-    koncerne la pasintecon 2.  (mar) poŭpo, pobo, malantaŭo.
addìo int.   adiaŭ:  - per sempre   adiaŭ por ĉiam; dire -    adiaŭi; lettera, serata d'-    adiaŭa letero, vespero || (basta) adiaŭ, finite: se non ci riesco questa volta, -!   se mi ne sukcesas ĉi-foje, finite!;  - ! ho perso il treno   finite! mi maltrafis la trajnon  ĥ  s.m.  adiaŭo: sinfonia degli addii   simfonio de la adiaŭoj; dare l'- a qcu., qc.   adiaŭi iun, ion; dare l'- a una speranza   forsaluti esperon; dare l'ultimo -    doni la lastan saluton.
addirittura  av.  (direttamente) tute rekte: andare - in  Africa   iri rekte al Afriko ||(perfino)  eĉ, senplie: farò - come vuoi, ma dopo basta   mi agos eĉ kiel vi volas, sed poste finite; conoscere qc. - nei dettagli   koni ion eĉ en la detaloj; lo detesto, -    mi lin malŝatas, ja; "Pagherei - pur di non vederlo !" " - ?"   "Mi eĉ pagus por ne vidi lin!" "ĉu vere?|| (assolutamente) absolute, vere: è - impossibile   estas vere maleble.
addirsi v.r.  konveni: ciò si addice al suo rango   tio konvenas al lia rango.
addisoniano a.  (med.) adisona.
additare v.t.  (fingro)montri, montri per fingro: - una persona nel gruppo   fingromontri personon en la grupo;  - l'esempio ai giovani   montri la ekzemplon al la gejunuloj.
additivo a.  aldona, kroma (mat.) adicia:  costante additiva   adicia konstanto ĥ  s.m.  aldona1/4o:  -  chimico   kemia aldon(a1/4)o.
addivenire v.t.  alveni:  - ad un accordo   alveni al interkonsento.
addizionale a.  aldona, kroma: imposta -    aldona imposto, kromimposto.
addizionare v.t.  adicii.
addizionatrice s.f.  adiciilo.
addizione s.f.  adicio.
addobbàre v.t.  dekoracii, ornami:  - una stanza per la festa   dekoracii ĉambron por la festo.
addòbbo s.m.  dekoracio, ornamo:  - funebre   funebra ornamo.
addolciménto s.m.  dolĉigo:  - del caffè   dolĉigo de la kafo || (fig.) mildiĝo:  - della sua posizione contraria   mildiĝo de lia kontraŭa pozicio || (ling.) moligo || (ch.) dolĉigo, maldurigo.
addolcire v.t.  dolĉigi:  - il caffè   dolĉigi la kafon; (fig.) moligi, dolĉigi, mildigi:  - il carattere di qcu.   moligi ies karakteron;  - l'acqua, l'acciaio   maldurigi la akvon, la ŝtalon;  - i modi   mildigi la manierojn;  - la collera   mildigi la koleron;  - uno spigolo   malakrigi eĝon ĥ addolcirsi v.r.  mildiĝi, moliĝi: la temperatura si è addolcita   la temperaturo mildiĝis; il suo volto si addolcì   ŝia vizaĝo malseveriĝis.
addolorare v.t.  dolorigi, aflikti, ĉagreni, malĝojigi: la sua morte mi ha addolorato molto   lia morto tre ĉagrenis min ĥ addolorarsi v.r.  ĉagreniĝi, afliktiĝi, malĝojiĝi; (essere addolorato) malĝoji.
Addolorata s.f.  (eccl.) Afliktulino, Dolora Dipatrino.
addolorato a.  afliktita, ĉagrenita, malĝoja: occhi addolorati   malĝojaj okuloj; sono - di dovervi dire   mi bedaŭras devi diri al vi.
addòme s.m.   (anat.) abdomeno.
addomesticàbile a.  malsovaĝigebla || (ammaestrabile) dresebla || (fig.: malleabile) knedebla, muldebla.
addomesticaménto s.m.  malsovaĝigo || (ammaestramento) dresado || (fig.) knedado, muldado; manipulado.
addomesticare v.t.  malsovaĝigi || (ammaestrare) dresi || (fig.) knedi, muldi; manipuli.
addomesticato a.  malsovaĝigita || (ammaestrato) dresita || (fig.) manipulita: elezioni addomesticate   manipulita balotado; notizia addomesticata   manipulita sciigo.
addominale a.   (anat.) abdomena.
addoppiare v.t.  (di corda o sim.) duopigi.
addormentaménto s.m.  endormigo.
addormentare v.t.  (en)dormigi:  - un bambino   endormigi infanon; (narcotizzare) narkoti:  - un paziente   narkoti pacienton;  - il popolo per distrarlo dai problemi   narkoti la popolon por ĝin forturni de la problemoj || (mitigare) mildigi, malakrigi ĥ addormentarsi v.r.  endormiĝi: - sul divano   endormiĝi sur la sofo;  - per sempre   endormiĝi por ĉiam;  - nel Signore   endormiĝi en la Sinjoro || (intorpidirsi) sensentiĝi: mi si è addormentato un braccio   mia brako fariĝis sensenta.
addormentato a.  dormanta: la Bella Addormentata nel bosco   Dornorozeto, la Dormanta Belulino en la arbaro; avere un braccio -    havi brakon sensenta || (fig.: poco sveglio) dormanta, malvigla: sei - ?   ĉu vi dormas?; avere un'aria addormentata   havi malviglan mienon.
addossare v.t.  apogi, almeti:  - un armadio al muro   almeti ŝrankon al la muro || (fig.) surŝarĝi, atribui:  - una responsabilità a qcu.   surŝarĝi iun per respondeco [atribui respondecon al iu];  - le spese del processo al perdente   aljuĝi la proceselspezojn al la malgajninto ĥ addossarsi v.r.  surpreni:  - le spese   surpreni la elspezojn;  - al muro   al(met)iĝi al la muro;  - l'uno all'altro   apogiĝi inter si reciproke.
addossato a.  apogiĝanta: muro - alla casa   muro apogiĝanta al la domo; case addossate le une alle altre   domoj sinapogantaj inter si.
addòsso  av.  sur: tenere gli occhi - a qcu.   teni la okulojn sur iu; portare una camicia -    surhavi ĉemizon; mi tengo la maglietta -    mi surtenas la trikoton; andare senza niente -    iri sen io ajn sur si, iri tute senveste; avere una famiglia -    havi familion sur si; stare -  a qcu. (per controllarlo)  butonumi iun malvaste, kontroli iun deproksime; stare -  a qcu. (per stimolarlo) daŭre instigi iun; saltare - a qcu.   salti sur iun, salte ataki iun; dare - a qcu. (= contrastare fortemente) forte kontraŭi iun, 1/4etiĝi kontraŭ iun; mettere le mani - a qcu.   levi la manojn kontraŭ iu;  tagliare i panni - a qcu.   akre klaĉi pri iu; gettare la colpa - a qcu.   1/4eti la kulpon sur iun; essere uno - all'altro   esti unu tute apude de la alia; gli è piovuta - una disgrazia   malfeliĉo venis sur lin;  tirarsi - le critiche   altiri sur sin la kritikojn; parlarsi -    ŝati sian propran voĉon; farsela - dalla paura   maltrinki en la kalsono pro timo; avere l'argento vivo -    havi hidrargon en la sango [povi nek sidi nek stari]; quando il leone è morto, le lepri gli saltano -    se la arbo falis,ĉiu branĉon derompas; togliersi un peso d'-    sukcesi formeti pezon; levati d'-    forpafiĝu; levarsi qcu. d'-   sin malembarasi de iu; non le toglieva gli occhi d'-    li ne fortiris sian rigardon de ŝi.
addottoraménto s.m.  magistriĝo, doktoriĝo.
addottorare v.t.  magistrigi, doktorigi ĥ addottorarsi v.r.  magistriĝi, doktoriĝi.
addottrinare v.t.  instrui, klerigi ĥ addottrinarsi v.r.  instruiĝi, kleriĝi.
addurre v.t.  alporti, prezenti:  - pretesti, ragioni   alporti pretekstojn, motivojn;  - qc. a pretesto   prezenti ion kiel pretekston;  - ad esempio   citi kiel ekzemplon.
adduttore a.   (anat.) adukcia: muscolo -    adukcia muskolo ĥ  s.m.   (anat.) aduktoro || (el.) konduktanto.
adduzione s.f.   (anat.) adukcio || (termologia) varmotransigo.
Ade n.pr.m. (mit.) Hadeso.
adeguaménto s.m.  (l'adeguare) adekvatigo, konformigo, kongruigo:  - al costo della vita   vivkosta alĝustigo; (l'adeguarsi)  adekvatiĝo, konformiĝo, kongruiĝo.
adeguare v.t.  adekvatigi, konformigi, kongruigi:  - gli stipendi all'inflazione   adekvatigi la salajrojn al la inflacio ĥ adeguarsi v.r.  konformiĝi; (essere adeguati) kongrui.
adeguataménte  av.  adekvate, konforme, kongrue.
adeguatézza s.f.  adekvateco, konformeco, kongru(ec)o.
adeguato a.  adekvata, konforma, kongrua.
adeguazione s.f.  vd. adeguaménto.
adémpiere v.t, v.i.  plenumi:  -  (a)un voto, un dovere, una preghiera, una promessa    plenumi voton, devon, preĝ(pet)on, promeson ĥ adémpiersi, adempirsi v.r.  plenumiĝi.
adempiménto s.m.  (l'adempiere) plenumo:  - del proprio dovere   plenumo de sia devo; (l'adempiersi) plenumiĝo.
adempire vd.  adémpiere.
Aden n.pr.f. (geo.) Adeno: golfo di -    adena golfo.
adenocarcinòma s.m.  (med.) adenokarcinomo.
adenòide a.  adenoida: vegetazioni adenoidi   adenoidaj vegeta1/4oj ĥ adenòidi s.f.pl.   adenoidoj.
adenoidite s.f.  (med.) adenoidito.
adenòma s.m.  (med.) adenomo.
adèpto s.m.  adepto.
aderènte a.  adhera; (di vestito) adhera, strikta, laŭforme streĉa: pantaloni aderenti: strikta pantalono || (fig.: fedele) fidela: traduzione poco -    ne tro fidela traduko; racconto - ai fatti   rakonto respektanta la faktojn; risultato - ai suoi desideri   rezulto kongrua kun liaj deziroj ĥ  s.m.  aliĝinto, ano:  - ad un partito   partiano;  - ad una associazione, ad una sottoscrizione    aliĝinto al asocio, al monkolektado.
aderènza s.f.  adhero: coefficiente di -    adherokoeficiento;  - dei pneumatici alla strada   adhero de la pneŭmatikoj al la strat(pavim)o || (chir.) adhera1/4o || (appoggio)  apog(rilat)o: avere aderenze al ministero   havi apog(ajn rilat)ojn ĉe la ministerio.
adèrgersi v.r.  leviĝi, stariĝi.
aderire v.i.  1. (attaccarsi) adheri, algluiĝi: il cerotto aderisce alla pelle   la plastro adheras al la haŭto || (essere rispondente) kongrui, respondi:  - alla realtà   kongrui kun la realo, respondi al la realo 2. (accettare) akcepti, konsenti:  - ad un invito   akcepti inviton, konsenti pri invito 3. (farsi socio) aniĝi, aliĝi:  - ad un'idea, ad un partito, ad un'associazione   aliĝi al ideo, al partio, al asocio; indurre ad -    varbi, anigi, aligi.
adescaménto s.m. 1. allog(ad)o || (nella prostituzione) delog(ad)o 2. (idraulica) ekfunkciigo.
adescare v.t.  1. allogi || (nella prostituzione) delogi 2. (idraulica) ekfunkciigi.
adesione s.f.  aliĝo, aniĝo: la campagna ha avuto molte adesioni   la kampanjo havis multajn aliĝojn;  - ad un partito  aniĝo al partio; scheda, quota di -    aliĝformulo, aliĝkotizo || (approvazione) konsento: dare la propria -  ad una richiesta  doni sian konsenton al peto.
adesivo a.  adhera, glueca: nastro -    glubendo ĥ  s.m.  1. (sostanza che fa aderire) glua1/4o 2. (etichetta che aderisce) glumarko, gluetikedo.
adèsso  av.  nun:  - stiamo bene   nun ni fartas bone; per - facciamo così, poi vedremo   por la momento ni agas tiel, poste ni vidos; fino -    ĝis nun; da - in poi   ekde nun || (or ora) 1/4us(e): è uscito -  -    li eliris 1/4us1/4use; è tornato -    li 1/4us revenis || (tra poco, subito) nun, tuj, baldaŭ: d'accordo, - vengo   interkonsentite, mi tuj venas;  - viene il bello!   jen estas la belo!.
ad hoc (lat.)  l.a.  laŭcela, specifa, ĝuste por tio: una legge -    specifa leĝo.
ad honorem (lat.)  l.a.  honor(kaŭz)a: laurea -    honor(kaŭz)a doktoriĝo.
adiabàtico a.  (fis.) adiabata.
adiacènte a.  (tute) apuda, najbara: la casa -    la apuda domo; angoli adiacenti   apudaj anguloj.
adiacènza s.f.  apudeco, apuda1/4o, najbareco, najbara1/4o: nelle adiacenze del castello   en la apudeco de la kastelo, apude de la kastelo.
adibire v.t.  destini, difini, utiligi:  - a spazio per i bambini   destini al spaco por infanoj.
Àdige n.pr.m. (geo.) Adiĝo, Ateso.
ad interim (lat.) l.a.   intertempa, portempa: ministro -  portempa ministro ĥ l.av.   intertempe, portempe: assumere - un ministero   alpreni portempe ministerion.
àdipe s.m.  adipo.
adiposo a.  adipa: tessuto -   adipa histo.
adirarsi v.r.  (ek)koleri: - contro qcu.    koleri iun, koleri kontraŭ iu; - per qc.  koleri pro io.
adirato a.  koler(iĝint)a.
adire v.t.  aliri, alpaŝi:  - le vie legali   aliri la juĝinstancojn || (accettare) akcepti:  - un'eredità   akcepti hereda1/4on.
àdito s.m.  (accesso) aliro, allaso: la porta dà - all'appartamento   la pordo permesas aliron al la apartamento; titolo di studio che dà - all'università   studtitolo kiu allasas al la universitato || (occasione) allaso, okazo: dare - a critiche   doni okazon por kritikoj; ciò non dà - a dubbi   tio ne allasas dubojn.
a divinis  (lat.) l.av.  (rel.) sospensione -    malrajtigo celebri; suspendi de la pastraj oficoj.
ad libitum  (lat.)  l.av.   laŭplaĉe.
ad maiora  (lat.) l.av.   ĉiam pli alten!.
adocchiare v.t.  alrigardi, okulumi, avide rigardi:  - la preda   alrigardi la predon, okulumi al la predo || (scorgere) ekvidi.
adolescènte a.  adoleska: età -    adoleska aĝo ĥ  s.m.  adoleskanto.
adolescènza s.f.  adolesk(antec)o.
adolescenziale a.  adoleska.
adombraménto s.m.  1. (l'adombrarsi) iritiĝo, ofendiĝo 2. (accenno) simbolo, aludo.
adombrare v.t.  (ombreggiare) ombri; (velare) vuali:  - la verità   vuali la veron || (alludere) aludi, simboligi:  - un sentimento   aludi senton; l'allusione adombra la realtà   aludo simbolas realon ĥ adombrarsi v.r.  (di cavalli) ektimi, maltrankviliĝi; (di persone) ĝeniĝi, ofendiĝi.
Adone n.pr.m. (mit.) Adoniso ĥ adone s.m.  Adoniso: credersi un adone   opinii sin bela kiel Adoniso.
adontarsi v.r.  ofendiĝi, indigniĝi.
adoperare v.t.  utiligi; (usare) uzi:  - il cucchiaio per prendere il brodo   utiligi la kuleron por preni la buljonon ĥ adoperarsi v.r.  klopodi:  - per la vittoria   klopodi por la venko.
adoràbile a.  adorinda, ĉarmega: mogliettina -    adorinda edzineto.
adorabilménte  av.  adorinde, ĉarmege.
adorare v.t.  adori:  - Dio, una donna, la (propria)famiglia   adori Dion, virinon, sian familion;  - la musica   adori muzikon, amegi muzikon.
adoratore s.m.  adoranto.
adorazione s.f.  adorado: - dei Magi, dei pastori   adoro de la Reĝoj, de la paŝtistoj - perpetua   ĉiamdaŭra adorado; restare in -    resti plena de admiro.
adornare v.t.  ornami, dekor(aci)i, garni ĥ adornarsi v.r.  sin ornami.
adorno a.  ornamita, dekorita, garnita: vestito- di perle   robo garnita per perloj; cortile - di statue   korto ornamita per statuoj.
adottàbile a.  adoptebla.
adottante s.m.  adoptanto.
adottare v.t.  adopti:  - un figlio, un'opinione, una lingua, uno stile di vita   adopti filon, opinion, lingvon, vivostilon || (prendere) alpreni: - uno pseudonimo   alpreni pseŭdonimon; bisogna - provvedimenti drastici   oni devas alpreni drastajn dispoziciojn;  - un libro di testo   alpreni tekstolibron.
adottivo a.  adopta: figlio -    adopta filo.
adozione s.f.  adopto: figlio, patria d'-    adopta filo, patrujo;  - dei libri di testo   alpreno de la tekstolibroj.
ad personam (lat.) l.a.  (tute) persona, persone specifa: titolo -  persone specifa titolo.
adragante s.m.  (gomma) traganto.
adrèma (deriv. ted.) s.f.  (tecn.) adresilo, adresmaŝino.
adrenalina s.f.  adrenalino.
Adriano n.pr.m.  Adriano (st.) Hadriano: mausoleo di -    maŭzoleo de Hadriano.
adriàtico a.  (geo.) adria: mare -  adria maro, adriatiko ĥ  Adriàtico n.pr.m. (geo.) Adriatiko.
adrone s.m.  (fis.) hadrono.
adsorbènte a.  (ch., med.) adsorba.
adsorbiménto s.m.  (ch., med.) adsorbiĝo.
aduggiare v.t.  (rattristare) aflikti, ĉagreni, malgajigi ĥ aduggiarsi v.r.  afliktiĝi, ĉagreniĝi, malgajiĝi.
adulare v.t.  flati:  - un potente   flati potenculon.
adulària s.f.  (min.) adulario.
adulatore s.m.  flatanto.
adulatòrio a.  flata.
adulazione s.f.  flatado.
adulteràbile a.  adulterebla.
adulterare v.t.  adulteri:  - vino,  un prodotto alimentare   adulteri vinon, nutra1/4on || (falsare) falsi, adulteri:  - le prove   falsi la pruvojn.
adulterato a.  adulterita || (falsato) falsita.
adulterazione s.f.  adulterado || (falsificazione) falsado.
adulterino a.  adulta: relazione adulterina   adulta amrilato; figlio -    adultido.
adultèrio s.m.  adulto: commetter - con una donna   adulti kun virino.
adùltero s.m.  adultulo, adultinto: parabola dell'adultera   parabolo de la adultulino.
adulto a.  adolta, plenkreska: maschio -    adolta viro ĥ  s.m.  adolto, plenkreskulo: film riservato agli adulti   filmo rezervita al la adoltoj.
adunanza s.f.  kuniĝo, kolektiĝo || (assemblea) asembleo:  - plenaria   pleno.
adunare v.t.  kunvoki, kunigi:  - i soldati   kunvoki la soldatojn;  - ricchezze   amasigi riĉa1/4ojn || (fig.) aduna i peggiori difetti   li kunigas ĉiujn plej fiajn malvirtojn ĥ adunarsi v.r.  kuniĝi, kolektiĝi.
adunata s.f.  kuniĝo, kolektiĝo:  - sediziosa   agita kolektiĝo; suonare l'-    klarioni la kolektiĝon; -!    kolektiĝu!; - oceanica  maraspekta amaskuniĝo.
adunco a.  hoka, arka: naso -    hoka nazo.
adunghiare v.t.  ungokapti.
aduso a.  kutimanta:  - ad alzarsi presto   kutimanta leviĝi frue.
ad usum Delphini  (lat.) l.av.  por propra utiligo, por specife protekt(it)a utiligo.
aèdo s.m.  aedo.
aerare v.t.  aerumi.
aeratore s.m.  (tecn.) aerumilo, aeruma instala1/4o.
aerazione s.f.  aerumado, ventolado: galleria di -    ventoltunelo.
aereare e deriv. vd. aerare e deriv..
aèreo1 a.  aera: spazio -    aera spaco; cavo -    ŝvebanta kablo; veduta aerea   elaera bildo; posta aerea   aerpoŝto; sciagura aerea   avi(adil)a katastrofo; ponte (di trasporto) -  flugponto, avia (transporta) ponto; radice aerea (bot.) pendradiko || (aer.mil.) aera, avi(adil)a: attacco -    avia atako; difesa aerea avia defendo; flotta aerea   aerfloto || (riferito al volo)  fluga: navigazione aerea   aernavigacio; biglietto -    flugbileto; compagnia aerea   flugkompanio; linee aeree   fluglinioj, aerlinioj || (fig.) aera, ĉiela: discorsi aerei   ventaj paroloj 2. (relativo alla respirazione) spira: le prime vie aeree   la unuaj spirvojoj.
aèreo2 s.m.  vd. aeroplano.
aeriforme a.  aeroforma.
aeròbica s.f.  aerobia gimnastiko.
aeròbico a.  aerobia: ginnastica aerobica   aerobia gimnastiko.
àerobus s.m.  (aer.) aerobuso.
aeroclùb s.m.  flugklubo, avioklubo, aeroklubo.
aerodina s.f.  aerodino.
aerodinàmica s.f.  aerodinamiko.
aerodinàmico a.  aerodinamika: freno -    aerbremso; forma aerodinamica   aerodinamika formo.
aeròdromo s.m.  aerodromo.
aerofagìa s.f.  aerofagio.
aerofaro s.m.  (aer.) poravia lumturo.
aerofotogrammetrìa s.f.  aerofotografio.
aerògrafo s.m.  ŝprucpistolo.
aerogramma s.m.  aerogramo.
aerolite s.m.  (min.) aerolito.
aeròmetro s.m.  aerometro.
aeromòbile s.m.  flugmaŝino, aerveturilo.
aeromodellismo s.m.  aviomodelismo, flugmodelismo.
aeromodellista s.m.  aviomodelisto, flugmodelisto.
aeromodèllo s.m.  aviomodelo, flugmodelo.
aeronàutica s.f.  aeronaŭtiko:  - militare   aerarmeo; ufficiale dell'-    (milit)aviada oficiro; ufficio meteorologico dell'-    aerarmea veteroficejo.
aeronàutico a.  aeronaŭtika: ingegnere -    aeronaŭtika inĝeniero; Accademia Aeronautica   Aerarmea Oficirlernejo, Aeronaŭtika Akademio.
aeronavale a.  avia-ŝipa.
aeronavigazione s.f.  aernavigacio.
aeroplano s.m.  aeroplano, avi(adil)o: viaggiare in -    vojaĝi per avi(adil)o;  - da trasporto, passeggeri   transporta, pasaĝera aeroplano;  - da caccia, da bombardamento   ĉasavio, bombavio.
aeropòrto s.m.  flughaveno, aerhaveno.
aeroportuale a.  flughavena, aerhavena.
aerosfèra s.f.  aerosfero.
aerosilurante s.m.  (mil.) torpedavi(adil)o.
aerosiluro s.m.  (mil.) aertorpedo.
aerosòl s.m.  aerosolo.
aerospaziale a.  aerspaca.
aerostàtica s.f.  aerostatiko.
aerostàtico a.  aerostatika: pallone -    aerostato, aerbalono.
aeròstato s.m.  aerostato.
aerostazione s.f.  aerostacio, flugstacio.
aerotaxi s.m.  aerotaksio, taksiavio.
aerotropismo s.m.  (bot.) aerotropismo.
aerovìa s.f.  (aer.) aervojo, aerkurso || (med.) spirvojo.
afa s.f.  sufoka varmego: che - !   kia varmego!.
afanìtteri s.m.pl. (zoo.) afanipteroj.
afasìa s.f.  (pat.) afazio.
afàsico a.  (pat.) afazia ĥ  s.m.  afaziulo.
afèlio s.m.  (astr.) afelio.
afèresi s.f.  (ling.) aferezo.
affàbile a.  afabla: modi affabili   afablaj manieroj.
affabilità s.f.  afableco: accogliere con grande -    akcepti tre afable.
affabilménte  av.  afable.
affaccendaménto s.m.  klopodemo.
affaccendarsi v.r.  klopodi, penadi:  - inutilmente    batadi la venton; draŝi fojnon.
affaccendato a.  klopodoplena, zorgoplena || (occupato) okupita: essere in altre faccende -    zorgi pri tute aliaj zorgoj.
affacciare v.t.  prezenti, elmontri:  - un dubbio   prezenti dubon;  - una difficoltà   evidentigi malfacila1/4on;  - l'erede al trono al balcone   prezenti ĉe la balkono la tronheredonton ĥ affacciarsi v.r.  prezenti sin, elmontri sin, prezentiĝi, elmontriĝi:  - alla finestra   alfenestriĝi;  - al popolo plaudente   sin prezenti al la aplaŭdanta popolo; un dubbio mi si affaccia alla mente   dubo prezentiĝas al mia menso || (essere esposto) rigardi al, alrigardi: il castello si affaccia sulla valle   la kastelo alrigardas la valon.
affacciato a.  elrigardanta: era - alla finestra   li estis elrigardanta el la fenestro; finestra affacciata sul cortile   fenestro rigardanta al la korto.
affaire  (fr.) s.m.  afero || (scandalo) skandalo.
affamare v.t.  malsatigi.
affamato a.  malsata || (fig.) avida, sopiranta, malsata:  - di giustizia, di gloria   malsata je justico, gloro;  - di soldi   monavida; a stomaco - ogni cibo è grato   ĉe stomako malsata ne kapricas palato [kiu tre malsatas, tiu ĉion ŝatas]; cane - non teme bastone   se malsato turmentas, lupo timon ne sentas ĥ  s.m.  malsatulo, malsatanto: dar da mangiare agli affamati   doni manĝon al la malsatantoj.
affamatore s.m.  malsatiganto.
affannare v.t.  anheligi, senspirigi || (tormentare) turmenti: questo lavoro mi affanna   ĉi laboro min turmentas ĥ affannarsi v.r.  (di respirazione) anheli, pene spiri, senspiriĝi || (fig.: darsi da fare) klopodegi, agitiĝi, streĉiĝi: non affannarti a lavorare   ne klopodegu en la laboro; non affannarti, c'è tempo   ne agitiĝu, estas tempo!; non ti affannare troppo! (iron.) ne urĝu vin tro multe!.
affannato a.  anhela, spireganta, pene spira, spirmanka: avere il respiro -    esti spirmanka, esti kun anhela spiro || (tormentato) turmentata, ĉagrenita, afliktita.
affanno s.m.  spirmanko, spirmalfacilo: la corsa mi ha dato l'-    la kuro malfaciligis mian spiron; avere l'-    suferi spirmankon || (preoccupazione) zorgo, maltrankvilo, peno: gli affanni del mondo   la zorgoj de la mondo: essere in -    esti en peno.
affannosaménte  av.  senspire, penspire || (con preoccupazione) zorgoplene, maltrankvile.
affannoso a.  anhel(ig)a, senspiriga: respiro -    peza spirado || (pieno di affanni) zorgoplena.
affaràccio s.m.  aferaĉo.
affardellare v.t.  miksamasigi, kunpaki.
affare s.m.  1. afero: brutto -!   malbela afero!; bell'- mi hai combinato!   belan ŝercon vi faris al mi!, affari di ordinaria amministrazione   rutinaj aferoj; disbrigo degli affari correnti   plenumo de la kurantaj aferoj; - di cuore   korafero; Ministero degli Affari Esteri   Ministerio pri Eksterlandaj Aferoj; incaricato d'affari   aferŝarĝito; era una sciocchezza e ne hai fatto un - di stato   ĝi estis bagatelo kaj vi faris el ĝi ŝtatan aferon 2. (comm.) afero, negoco: agenzia d'affari   aferagentejo; fare un buono, un cattivo affare   fari bonan, malbonan negocon; gente di mal -    fiuloj, friponoj; gli affari sono affari   aferoj estas aferoj; gli affari sono una cosa, l'amicizia un'altra   amikeco aparte, aferoj aparte [ne ekzistas en komerco amikeco nek ŝerco]; impicciarsi degli affari altrui   ŝovi nazon en fremdan vazon [entrudiĝi en fremdajn aferojn];  - fatto!   konsentite!; questo è - mio   tio estas mia afero; farsi gli affari propri   zorgi pri siaj aferoj 3. (cosa, strumento) ilo: dammi quell'-    donu al mi tiun ilon 4. (condizione sociale) socia tavolo: persona di alto -    altklasano; donna di mal -    ĉiesulino; casa di mal -    prostituejo.
affarismo s.m.  negocemo, profitemo.
affarista s.m.  negocisto, aferisto.
affarìstico a.  negocisma.
affarone s.m.  bona negoco.
affascinante a.  fascina, ensorĉa, rava, ĉarmanta: idea -    rava ideo.
affascinare v.t.  fascini, ravi, ensorĉi.
affascinatore s.m.  fascinanto.
affastellaménto s.m.  faskigo || (accumulo) fasko, amaso, miksamasiĝo.
affastellare v.t.  faskigi  || (accumulare) akumuli, miksamasigi, stakigi.
affastellato a.  faskigita, faske amasigita, stakigita.
affaticaménto s.m.  laciĝo, (tro)streĉiĝo.
affaticare v.t.  lacigi, (tro)streĉi ĥ affaticarsi v.r.  laciĝi, (tro)streĉiĝi || (adoperarsi) klopodi, penadi.
affaticato a.  laca, streĉita.
affatto  av.  tute, komplete: situazione - diversa   situacio tute malsama; niente -    tute ne; non l'ho visto -    mi tute ne vidis lin; non è - vero   tute ne estas vere.
affatturare v.t.  (fare opera di stregoneria) envulti, (pri)sorĉi || (adulterare) adulteri, aliigi:  - il vino   adulteri la vinon.
affé int.   ja vere!;  - mia!   je mia honoro!.
afferènte a.   (anat.) alportanta || (riguardante) koncern(ant)a.
afferènza s.f.  rilato: non c'è -  tra la sua vittoria e la sua famiglia   ne estas rilato inter lia venko kaj lia familio.
affermare v.t.  aserti, deklari, afirmi:  - la propria innocenza   aserti sian senkulpecon; affermo che non bisogna fare così   mi afirmas ke oni ne faru tiel (evidenziare) firmigi, evidentigi:  - la propria personalità   evidentigi sian personecon (dire di si) jesi, afirmi:  - con un cenno della testa   jesi per kapmovo, kapjesi ĥ affermarsi v.r.  establiĝi, stabiliĝi (avere successo) (plene) sukcesi, akiri reputacion, famiĝi:  - nello sport   plene sukcesi en la sporto.
affermativo a.  aserta, afirma: proposizione affermativa  (gr.)  deklara propozicio (che dice di sì) jesa: in caso -    en jesa kazo; risposta affermativa   jesa respondo.
affermazione s.f.  aserto, eldiro, afirmo: - azzardata   aŭdaca aserto; è rischioso fare queste affermazioni   estas riske fari ĉi asertojn || (conferma) afirmo, konfirmo, firmigo:  - dei propri diritti   afirmo de siaj rajtoj || (l'affermarsi) sukceso, prestiĝo: ha conseguito una notevole -    li atingis rimarkindan sukceson || (dichiarazione positiva) jeso.
afferràbile a.  kaptebla.
afferrare v.t.  kapti:  - qcu. per la giacca, per il collo   kapti iun laŭ la jako, ĉe la kolo;  - un'occasione   kapti okazon || (comprendere) kapti, kompreni: non riesco ad - il significato   mi ne sukcesas kapti la signifon ĥ afferrarsi v.r.  sin alkroĉi, sin kapti:  - all'ultima speranza   sin alkroĉi al la lasta espero.
affettare1 v.t.  (dis)tranĉi:  - il pane, la carne   distranĉi la panon, la viandon; una nebbia che si affetta col coltello   nebulo superdensega || (iron.: trucidare) buĉi, dishaki.
affettare2 v.t.  afekti:  - sicurezza   afekti (mem)sekurecon.
affettataménte  av.  afekte.
affettato1 s.m. (tavole) distranĉita: prosciutto -    distranĉita ŝinko ĥ  s.m.  porkotranĉa1/4o, peklita porka1/4o: il banco degli affettati   la benko de la pekla1/4oj.
affettato2 a.  afekta: comportamento -    afekta sinteno.
affettatrice s.f.  tranĉaparato, tranĉmaŝino.
affettatura s.f.  tranĉado.
affettazione s.f.  afekt(ad)o.
affettivo a.  am(em)a: rapporto -    amrilato; temperamento -    amema temperamento || (delle emozioni) emocia, afekcia: fenomeni affettivi   afekciaj fenomenoj; valore - di un libro   afekcia valoro de libro.
affètto1 a.  (attaccato)  atakita, trafita:  - da paralisi   trafita de paralizo || (gravato) ŝarĝita:  - da ipoteca   ŝarĝita per hipoteko.
affètto2 s.m.  am(em)o, amsento, korinklino: gli affetti familiari   la familiaj amoj; nutrire - per qcu.   senti amon al iu; ti saluto con -    mi vin ame salutas; portare - a qcu.   ami iun; era il mio unico -    li estis mia nura am(ata person)o.
affettuosaménte  av.  ameme, kore.
affettuosità s.f.   amemo || (manifestazione di affetto) amelmontro.
affettuoso a.  amema, amsenta: marito -    amema edzo; legata da affettuosa amicizia ad un uomo sposato   ligita per amika amsento al edziĝinta viro.
affezionare v.t.  ami, esti amema, amikiĝi: le sofferenze in comune ci hanno fatto - la komunaj suferoj igis nin amikaj ĥ affezionarsi v.r.  ekami, amikiĝi, amligiĝi:  -  ai nonni, ad un cane, ad un luogo   amligiĝi al la geavoj, al hundo, al loko.
affezionato a.  amligita, amik(iĝint)a: i suoi studenti gli sono molto affezionati   liaj studentoj estas ege amligitaj al li; cliente -    fidela kliento;  - alle proprie idee   ame alkroĉita al siaj ideoj.
affezione s.f.  afekcio: prezzo d'-    afekcia prezo, prezo por ŝatantoj || (med.) afekcio:  - polmonare   pulma afekcio.
affiancare v.t.  (mettere a fianco) apudigi, (al)flankigi: gli ho affiancato un collaboratore   mi metis apud lin kunlaboranton || (fiancheggiare, stare a fianco)  apudi, apudesti, flank(um)i, alflankiĝi:  - gli alleati   flanki la aliancanojn;  - un capo politico   apudi politikan ĉefon; prima l'ho affiancato, poi l'ho superato  (sp.) antaŭe mi alflankiĝis al li, kaj poste mi lin superis ĥ affiancarsi v.r.  alflankiĝi, flank(um)i: i due concorrenti si sono affiancati   la du konkurantoj alflankiĝis; durante la campagna elettorale gli si è affiancato suo fratello   dum la balotkampanjo lin flankis lia frato.
affiancato a.  flank-ĉe-flanka: camminare affiancati   marŝi flank-ĉe-flanke; letti affiancati   apudaj litoj || (fiancheggiato) flank(um)ita.
affiataménto s.m.  akordo, harmonio || (cameratismo) kamaradeco.
affiatare v.t.  akordigi ĥ affiatarsi v.r.  akordiĝi, harmoniiĝi, kamaradiĝi.
affiatato a.  akorda,  konkorda, kamaradeca, harmonia: una squadra molto affiatata   tre harmonia teamo;  esser - con qcu.   harmonii kun iu.
affibbiare v.t.  buki: affibbiarsi la cinta   buki sian zonon || (appioppare) altrudi:  - un anno di prigione   altrudi unujaran karcerpunon;  - uno schiaffo a qcu.   regali iun per vangofrapo;  - una moneta falsa   ruze fordoni falsan moneron;  - un nomignolo   alglui moknomon.
affidàbile a.  (dir.) konfidebla: bambino -    konfidebla infano || (degno di fiducia) fidinda: informazione, sondaggio -    fidinda informo, sondo.
affidabilità s.f.  (dir.) konfidebl(ec)o || (fiducia) fidindeco.
affidaménto s.m.  konfido: dare -    esti fidinda; non dare -    esti nefidinda; fare - su qcu. per qc.   konfidi iun pri io; ottenere l'- di un corso   akiri la gvid(ad)on de kurso; dare un bambino in -  ad una famiglia   doni infanon konfide al familio.
affidare v.t.  konfidi:  - il proprio bambino ai nonni, ad una famiglia adottiva   konfidi sian infanon al la geavoj, al adopta familio;  - un compito pesante   konfidi pezan taskon;  - in custodia   konfidi por gardo ĥ affidarsi v.r.  sin konfidi:  - a qcu., alle proprie forze   sin konfidi al iu, al siaj fortoj.
affidavit (deriv. lat.) s.m.  (dir.) afidavito.
affido s.m.  (dir.) konfido.
affievoliménto s.m.  malintensiĝo, malfortiĝo, febliĝo: l'- delle forze   la febliĝo de la fortoj;  - di un suono   mallaŭtiĝo de sono.
affievolire v.t.  malintensigi, malfortigi || (di suono) mallaŭtigi ĥ affievolirsi v.r.  malintensiĝi, malfortiĝi || (di suono) mallaŭtiĝi.
affievolito a.  malfortiĝinta, mallaŭtiĝinta.
affìggere  v.t.  afiŝi:  - una notizia   afiŝi sciigon || (fermare) alfiksi: - lo sguardo   alfiksi la rigardon;  - un manifesto   alfiksi afiŝon.
affilacoltèlli s.m.  tranĉilakrigilo, klingakrigilo.
affilare v.t.  akrigi:  - le armi   akrigi siajn armilojn || (fig.) malgrasigi: la malattia gli ha affilato il viso   la malsano malgrasigis lian vizaĝon.
affilato a.  akr(igit)a: coltello -    akr(igit)a tranĉilo; viso -    maldik(iĝint)a vizaĝo, pinta vizaĝo; lingua affilata (fig.)  tranĉa lango.
affilatoio s.m., affilatrice s.f.  akrigilo.
affiliare v.t.  1. (iniziare a una dottrina) adeptigi, varbi 2. (prendere come figlio) alpreni kiel filon, filigi ĥ affiliarsi v.r.  1. adeptiĝi, varbiĝi 2. (come figlio) esti prenita kiel filo, filiĝi.
affiliato a. 1. adeptigita, aligita, aliĝinta 2. (come figlio) filiĝinta, prenita kiel filo ĥ s.m.  adepto, aliĝinto; (preso come figlio) prenita kiel filo, filigito, filiĝinto.
affiliazione s.f.  1. (iniziazione ad una dottrina) adeptiĝo, varbiĝo 2. (come figlio) filiĝo.
affinaménto s.m.  rafinado, perfektigo.
affinare v.t.  (rendere sottile) fajnigi, akrigi, pintigi || (di metallo liquido) afinacii || (rendere scarno) malgrasigi || (fig.) rafini, delikatigi, poluri:  - il proprio stile, il proprio gusto   rafini sian stilon, sian guston.
affinazione s.f.  (metallurgia) afinacio.
affinché cong.  por ke:  - tu lo sappia   por ke vi sciu.
affine1 a.  simila, afina: droghe e generi affini   drogoj kaj similaj artikloj; caratteri affini   afinaj karakteroj; lingue affini   parencaj lingvoj || (mat.) afina: trasformazione -    afina transformo || (ch.) afina: sostanze affini   afinaj substancoj  ĥ  s.m.  (parente acquisito) boparenco || (cosa affine) simila1/4o.
affine2  cong. por: venne - di parlare con me   li venis por paroli kun mi [li venis kun la celo paroli kun mi].
affinità s.f.  (parentela acquisita) boparenceco || (attinenza) afineco: le - elettive   la elektaj afinecoj || (somiglianza) simileco || (ch.) afineco.
affiochiménto s.m.  malintensiĝo || (di suono) mallaŭtiĝo.
affiochire v.t.  malintensigi || (di suono) mallaŭtigi ĥ  v.i.  malintensiĝi || (di suono) mallaŭtiĝi.
affiochito a.  malintensa || (di suono) mallaŭta.
affioraménto s.m.  elmergiĝo, (duon)surfaciĝo: navigazione in -    duonsurfaca navigacio; panna, burro di -    elmerg(iĝint)a laktokremo, butero || (geol.) apera1/4o.
affiorare v.i.  (surface) aperi, surfaciĝi, eksurfaci: sull'acqua affioravano i relitti   surface de la akvo aperis la postresta1/4oj; il minerale affiora dal suolo   la mineralo duonaperas el la grundo; (fig.) (duon)aperi, montriĝi: sono subito affiorate le prime difficoltà, responsabilità   tuj montriĝis la unuaj malfacila1/4oj, responsoj; i ricordi del passato affiorano alla memoria   la iamo pale aperas en la memoro.
affissare v.t.  (al)fiksi ĥ affissarsi v.r.  (al)fiksiĝi.
affissione s.f.  afiŝado: divieto di -   afiŝado malpermesita.
affisso a.  (al)fiksita, afiŝita ĥ  s.m.  afiŝo || (ling.) afikso.
affittàbile a.  (che si può dare in affitto) luigebla, ludonebla; (che si può prendere in affitto) luebla.
affittacàmere s.m.  ĉambroluiganto.
affittanza s.f.  (rapporto di locazione) luado || (contratto di locazione) lukontrakto.
affittare v.t.  1. (dare in affitto) luigi, ludoni:  - un appartamento, un fondo   ludoni apartamenton, bienon; appartamento affittasi   apartamento luota 2. (prendere in affitto) lui, lupreni:  - una stanza   lui ĉambron;  - un fondo   farmi;  - un fondo a mezzadria   farmi je duono.
affitto s.m.  luo: dare in -    ludoni, luigi; prendere in -    lui, lupreni; contratto d'-    lukontrakto || (canone di affitto) lupago: riscuotere l'-    enkasigi la lupagon.
affittuale, affittuàrio s.m.  luanto.
afflato s.m.  blovo, spiro, inspiro:  - poetico   poezia inspiro.
afflìggere v.t.  aflikti, ĉagreni: questa notizia mi affligge   ĉi sciigo min ĉagrenas || (tediare, tormentare) tedi, turmenti: non mi affliggere con i tuoi piagnistei   ne tedu min per viaj lamentadoj; mi affligge un terribile  mal di testa   min turmentas terura kapdoloro ĥ afflìggersi v.r.  afliktiĝi, ĉagreniĝi.
afflitto a.  afliktita, ĉagrenita || (tediato, tormentato) tedata, turmentata:  - da un forte dolore   turmentata de forta doloro ĥ  s.m.  (sofferente) suferanto: consolare gli afflitti   konsoli la suferantojn.
afflizione s.f.  afliktiĝo, ĉagreno, sufero.
afflosciare v.t.  moligi: l'acqua ha afflosciato il cappello   la akvo moligis la ĉapelon || (appassire) velkigi || (svigorire) senvigligi ĥ afflosciarsi v.r.  (diventare molle) moliĝi || (appassirsi) velki || (svigorirsi) senvigliĝi || (sgonfiarsi) malpufiĝi: il pallone si è afflosciato   la pilko malpufiĝis.
affluènte s.m.  alfluanto, enfluanto.
affluènza s.f.  alfluo: grande - di pubblico   granda alfluo de publiko.
affluire v.i.  alflui, enflui: il fiume affluisce al mare   la rivero enfluas en la maron; il sangue affluisce al cervello   la sango alfluas al la cerbo; il pubblico affluì allo spettacolo   la publiko alfluis al la spektaklo.
afflusso s.m.  alfluo.
affocare v.t.  incendii, bruligi, flamigi; (arroventare) brulruĝigi || (eccitare) inciti ĥ affocarsi v.r.  (brul)ruĝiĝi || (eccitarsi) incitiĝi.
affogaménto s.m.  (morte da asfissia) drono || (uccisione) dronigo.
affogare v.t.  dronigi:  - i dispiaceri nel vino   dronigi la ĉagrenojn en la vino || (cuc.) poĉi, senŝele brogi:  - le uova  poĉi la ovojn ĥ  v.i.  droni:  - in mare   droni en la maro;  - in un bicchier d'acqua, nei debiti   droni en akvoglaso, en la ŝuldoj; o bere o -    aŭ vi trinkas aŭ vi dronas [ĉu vole, ĉu nevole] ĥ affogarsi v.r.  sin dronigi.
affogato a.   droninta; (fig.) sufokita: appartamento - in uno scantinato   apartamento sufokita en keletaĝo || (cuc.) poĉita: uova affogate   poĉitaj ovoj; gelato - al caffè   glacia1/4o surverŝita per kafo ĥ  s.m.  droninto.
affollaménto s.m.  svarmo, (hom)amasiĝo, ariĝo.
affollare v.t.  plenigi, plenŝtopi, amase viziti:  - le spiagge durante l'estate   amase viziti la strandojn dumsomere;  - l'uscita   plenŝtopi la elirejon;  - lo stadio   plenigi la stadionon ĥ affollarsi v.r.  amasiĝi, kunpeliĝi, svarmi: molte idee si affollano nella mia mente   multaj ideoj svarmas en mia menso.
affollato a.  homplena, plenŝtopita: museo -    homplena muzeo.
affondaménto s.m.  (il mandare a fondo) alfundigo, sinkigo; (l'andare a fondo) alfundiĝo, sinko || (penetrazione in profondità) eniĝo, enprofundiĝo || (fig.) sinkigo, pereo, formeto: l'- di un'idea, di un progetto   pereo de ideo, de projekto.
affondamine s.m.  (mar.) mindemeta ŝipo.
affondare v.t.  alfundigi, dronigi, sinkigi:  - una nave   sinkigi ŝipon;  - l'ancora enfundigi la ankron;  - i denti   enprofundigi la dentojn;  - un lama   profunde enŝovi klingon;  - le mani nelle tasche   enmeti la manojn en la poŝojn, enpoŝigi la manojn;  - il dito nella piaga   enprofundigi la fingron en la vundon ĥ  v.i.  alfundiĝi, sinki, droni: la nave affonda   la ŝipo dronas;  - nel fango   enkotiĝi;  - nel ridicolo   droni en la mokadon, sinki en ridindecon ĥ affondarsi v.r.  sinki.
affondata s.f.  (aer.: acrobazia) (kandel)plonĝo.
affondo s.m.  (scherma) (profunda) fendo ĥ   av.  profunde, funde.
afforcare v.t.  (mar.) duankre fiksi.
afforco s.m.  (mar.) duankriĝo.
affossaménto s.m.  enfosado, kavigo || (fossa) fosa1/4o, kava1/4o || (boicottamento) entombigo, enterigo, formeto:  - di un'iniziativa   entombigo de iniciato.
affossare v.t.  fosi, fosprovizi || (fig.) entombigi, enĉerkigi:  - un progetto   enĉerkigi projekton;  - le indagini   entombigi la esplorojn ĥ affossarsi v.r.  kaviĝi, fosiĝi.
affossato a.  kaviĝinta, kava: guance affossate  kav(iĝint)aj vangoj.
affossatore s.m.  fosanto, fosisto || (becchino) entombigisto, enterigisto || (fig.) entombiganto.
affrancaménto s.m.  (l'affrancare) liberigo; (l'affrancarsi) liberiĝo.
affrancare v.t.  1. liberigi:  - dalla schiavitù   liberigi el la sklaveco 2. (applicare il francobollo) afranki:  - una lettera   afranki leteron ĥ affrancarsi v.r.  liberiĝi.
affrancato a.  1. (libero) liber(igit)a 2. (con francobollo) afrankita: lettera non affrancata   senafranka letero.
affrancatrice s.f.  afrankomaŝino.
affrancatura s.f.  (applicazione di francobollli) afrankado || (i francobolli) afranko:  - a carico del destinatario   afranko pagota de la ricevonto.
affrancazione s.f.  (dir.) liberigo.
affranto a.  (spossato) elĉerpita || (abbattuto) konsternita, dispremita, frakasita, rompita: - dal dolore   frakasita de la doloro.
affratellaménto s.m.  (inter)fratiĝo.
affratellare v.t.  (inter)fratigi ĥ affratellarsi v.r.  (inter)fratiĝi.
affrescare v.t.  (pitt.) freski, freske pentri.
affreschista s.m.  (pitt.) freskisto.
affrésco s.m.  (pitt.) fresko.
affrettare v.t.  (pli)rapidigi, akceli, hastigi:  - il passo   plirapidigi la paŝadon;  - il lavoro   akceli la laboron || (anticipare) antaŭigi, plifruigi, anticipi:  - le nozze, la partenza   plifruigi la nupton, la forveturon ĥ affrettarsi v.r.  hasti, rapidiĝi, (ek)rapidi: - a fare i bagagli   hasti en la pretigo de la valizoj;  - all'uscita   rapidiĝi al la elirejo; mi sono affrettato ad informarti   mi rapidis informi vin; affrettati lentamente!  (iron.)  hastu malrapide!.
affrettataménte  av.  haste, (tro)rapide: lavoro fatto -    laboro trorapide farita.
affrettato a.  hasta, (tro)rapida, rapidema: saluto -    rapidema saluto; decisione,  conclusione, lettura affrettata   hasta decido, konkludo, lego.
affricato a.  (fon.) afrikata: consonante affricata   afrikato ĥ  s.m.  (fon.) afrikato.
affrittellare v.t.  (bul)friti, fritumi.
affrontàbile a.  alfrontebla.
affrontare v.t.  alfronti:  - un nemico, una situazione, una spesa   alfronti malamikon, situacion, elspezon || (cominciare ad occuparsi) alfronti, aliri, alpaŝi:  - un problema  aliri problemon || (mettere uno di fronte all'altro) frontigi, vidalvidigi ĥ affrontarsi v.r. rec.  alfronti sin reciproke, alfronti unu la alian: i due eserciti si affrontarono   la du armeoj alfrontis unu la alian || (stare fronte a fronte) esti vidalvide, fronti unu kontraŭ la alia || (offendersi) ofendi unu la alian.
affrontato a.  (arald.) alvizaĝa, vidalvida, interfronta.
affronto s.m.  ofend(eg)o: fare un -  a qcu.   ofendi iun; subire un -    ricevi ofendon || (impatto) momento, aliro, vido: al primo -    unuamomente, ĉe la unua alpaŝo.
affumicare v.t.  (riempire di fumo) fumplenigi:  - una stanza   fumplenigi ĉambron || (sporcare con fumo) fumnigrigi, fulgonigrigi || (cuc.) fuma1/4i:  - dei salumi   fuma1/4i sala1/4ojn.
affumicato a.  fumoplena: locale -    fumoplena lokalo || (annerito di fumo) (fum)nigrigita, fulgonigrigita: lenti affumicate   fumnigrigitaj lensoj || (cuc.) fuma1/4ita: prosciutto -    fuma1/4ita ŝinko.
affumicatura s.f.  fuma1/4ado.
affusolato a.  svelta, maldika: dita affusolate   maldikaj fingroj.
affusto s.m.  (mil.) afusto.
afgano a.  afgana ĥ  s.m.  (abit.) afgano || (lingua) afgana lingvo.
Afghànistan n.pr.m. (geo.) Afganio.
aficionado s.m. (spa.)  fervorulo, zeloto.
àfide s.m.  (zoo.) afido.
àfnio s.m.  (ch.) hafnio.
afonìa s.f.  (pat.) afonio, senvoĉeco.
àfono a.  afonia, senvoĉa.
aforisma s.m.  aforismo.
aforisticaménte  av.  aforisme.
aforìstico a.  aforisma.
a fortiori  (lat.) l.av.   des pli, tiom pli.
afosità s.f.  sufoka varmeco, prema varmeco.
afoso a.  sufoke varma, preme varma: giornata afosa   sufoka tago.
Àfrica  n.pr.f. (geo.) Afriko: Nord- - , Sud- -    Nord-Afriko, Sud-Afriko.
africanismo s.m.  afrikanismo.
africanista s.m.  afrikanisto.
africano a.  afrika: continente -  afrika kontinento; flora, fauna africana  afrika flaŭro, faŭno ĥ  s.m.  1. (abit.) afrikano 2. (cuc.) ĉokolad(tegit)a marcipano.
àfrico s.m.  (met.) afrika vento.
afrikaans  (afrik.) s.m.  (ling.) afrikanso, afrikansa lingvo.
afrikander  (afrik.) s.m.  (etn.) afrikandero.
afro a.  akr(acid)a, acida.
afroamericano a.  afrik-amerika ĥ  s.m.  afrik-amerikano.
afroasiàtico a.  afrik-azia ĥ  s.m.  afrik-aziano.
afrocubano a.  afriko-kuba: ritmo -    afriko-kuba ritmo ĥ  s.m.  afriko-kubano.
afrodisìaco a.  afrodizi(ig)a ĥ  s.m.  afrodiziiga1/4o.
Afrodite  n.pr.f. (mit.) Afrodita.
afrore s.m.  akracida odoro.
afta s.f.  afto:  - epizootica   epizootia afto.
after-shave  (ingl.) s.m.  postraza linimento, postrazakvo.
aftoso a.  afta: febbre aftosa   afta febro || (malato di afta) aftomalsana.
accollatura s.f.  kolaperturo || (dimensioni del collo) kolamplekso || (scollatura) dekolta1/4o.
accòlta s.f.  ariĝo, grupiĝo, kolektiĝo; (gruppo) aro, grupo, kolekto, rondo: un'- di specialisti   grupo de fakuloj.
accoltellare v.t. tranĉilfrapi, tranĉilvundi.
accoltellatore s.m. tranĉilvundinto, ponardinto.
accomandante s.m. (fin.) komanditisto.
accomandare v.t.  (fin.) komanditi.
accomandatàrio s.m. (fin.) plenrespondeca komanditsocietano, komanditato.
accomàndita s.f. (fin.) komandito: società in - semplice   simple komandita societo. 
accomiatare v.t. forsaluti: - gli ospiti   forsaluti la gastojn ĥ accomiatarsi v.r. adiaŭi:  - dagli ospiti   adiaŭi la gastojn.
accomodaménto s.m. 1. akomodo, alĝustigo: potere di - degli occhi   povo de akomodo de la okuloj 2. (accordo) interkonsento, kompromiso, aranĝo: venire ad un -    alveni al interkonsento; in via di -    cele al interkonsento || (compromesso) kompromiso: il peggiore - è meglio di una causa vinta   pli valoras interkonsento ol juĝa dokumento.
accomodante a. (conciliante) konsentema || (arrendevole) kontentiĝema, cedema.
accomodare v.t. 1. (aggiustare, riparare) ripari, rebonigi:  - un vestito strappato   ripari ŝiritan veston 2. (appianare, comporre) glatigi, pacigi:  - una lite   pacigi kverelon || (organizzare) aranĝi 3. (sistemare) aranĝi: lo accomoderemo nella stanza degli ospiti   ni aranĝos lin en la gastoĉambro || (sedere) sidiĝi: fallo - in salotto   sidigu lin en la saloneto  ĥ accomodarsi v.r. 1. (prendere posto) eksidi, sidiĝi, komfortigi sin: si accomodi, prego bonvolu sidiĝi; chi prima arriva s'accomoda   kiu pli frue venas pli bonan lokon prenas || (agire liberamente) agi laŭplaĉe: accomodati pure!  bonvolu (laŭplaĉe)! 2. (adattarsi) adaptiĝi: ci siamo accomodati nella tenda  ni adaptiĝis en la tendo 3. (mettersi d'accordo) atingi interkonsenton:  - su un prezzo ragionevole   atingi interkonsenton pri akceptebla prezo.
accompagnaménto  s.m. 1. (l'accompagnare) akompan(ad)o: lettera, bolla d'-    akompana letero, atesto;  - musicale   muzika akompano 2. (scorta, seguito) akompanantaro || (assistenza continua) daŭra asisto: indennità di -  kompenso pri daŭra asisto  3. (mus.) pezzo di -    akompana1/4o.
accompagnare v.t.   1. (andare insieme a, mus.) akompani: accompagnami fino alla piazza  akompanu min ĝis la placo; - fino all'uscita elakompani; che Dio t'accompagni   Dio estu kun vi;  - la palla (sp.)   akompane puŝi la pilkon;  - la porta   delikate fermi la pordon;  - al pianoforte   akompani ĉe la fortepiano   2. (mettere insieme) kunigi, parigi:  -  le scarpe destre con le loro sinistre parigi la dekstrajn ŝuojn kun iliaj maldekstraj;  - lo studio al divertimento   kunigi la studadon kun la amuziĝo ĥ accompagnarsi v.r.  kuniĝi, harmonii:  - con amici   kuniĝi kun amikoj; le scarpe si accompagnano al vestito   la ŝuoj harmonias kun la vesto; alle sue parole si accompagnano i fatti   al liaj vortoj respondas la faktoj || (mus.) akompani sin:  - con la chitarra   akompani sin per la gitaro.
accompagnato a.  akompanata, en kompanio: regalo - da un biglietto   donaco akompanata de bileto; vietato l'uso ai bambini non accompagnati   uzado  malpermesita al infanoj sen akompano;  meglio soli che male accompagnati   prefere sole ol en malbona kompanio.
accompagnatore  s.m. akompananto, akompanisto:  - di un cieco   akompananto de blindulo; l'attrice ha un nuovo -    la aktorino havas novan akompananton;  - di un gruppo turistico   akompanisto de turisma grupo || (mus.) akompanisto: solista: Mario Rossi, - Carlo Bianchi   solludas Mario Rossi, akompanas Carlo Bianchi.
accompagno vd. accompagnaménto.
accomunare v.t. 1. (mettere in comune) komunigi:  - i beni   komunigi la hava1/4ojn 2. (unire) kunigi, kunmeti: - gli sforzi  kunigi ĉiujn klopodojn; nulla ci accomuna ni havas nenion komunan.
accomunato a.  kunigita: accomunati nel lutto   kunigitaj en la funebro.
acconciaménte  av.  konvene, oportune, taŭge, adekvate.
acconciare v.t. 1. (mettere in buon ordine, sistemare) aranĝi, ordigi  - la stanza, il vestito  aranĝi la ĉambron; - lo stomaco  ordigi  sian stomakon; - i propri affari  ordigi siajn aferojn 2. (preparare, disporre in modo conveniente) pretigi, aranĝi: - l'animo a una brutta notizia pretigi sian spiriton al malbona nova1/4o;  - il vassoio per la tavola aranĝi la pleton por la tablo 3. (regolare, risolvere) ĝustigi, solvi: - una questione solvi demandon  4. (la persona) tualetigi, (feste) ornami; (i capelli) aranĝi, ornami, frizi: - i capelli per la cerimonia nuziale  aranĝi la harojn por la nupta ceremonio; (iron.)  - uno per il di'delle feste bone draŝi iun [bone tani al iu la haŭton] ĥ acconciarsi v.r. 1.  (disporsi, prepararsi a qc.) pretigi sin: - a dormire pretigi sin por la dormo 2. (la persona) tualeti, sin ornami; (i capelli)  aranĝi siajn harojn 3. (adattarsi, conformarsi) adapti sin, konformiĝi: si acconciò suo malgrado alle nostre decisioni  li adaptis sin, malgraŭvole, al niaj decidoj.
acconciatore s.m. (parrucchiere) frizisto.
acconciatura s.f. 1. frizo 2. (ornamento per il capo)  (virina) friza1/4o, kapornamo, kaparanĝo.   
acconcio a. (lett.) taŭga, adekvata, deca, konvena: in modo -    taŭge.
accondiscendènte a. konsentema, cedema.
accondiscendènza s.f.  konsentemo, cedemo.
accondiscèndere v.i. konsenti, cedi, komplezi:  - ai desideri di qcu.   konsenti ies dezirojn.
acconsentire  v.i. konsenti:  - a una richiesta   konsenti peton; - a ricevere qcu.   konsenti akcepti iun; chi tace acconsente  silento estas konsento [kiu silentas, tiu konsentas] ĥ  v.t.  konsenti:  - un ritardo nel pagamento   konsenti prokraston en la pago.
accontentare v.t. kontentigi: cercherò di accontentarti   mi strebos kontentigi vin ĥ accontentarsi v.r. kontentigi sin, kontentiĝi: - di poco    kontentiĝi per malmulto; chi si accontenta gode   kiu malmulte deziras, feliĉon akiras; non faccio nulla, mi accontento di parlare   mi faras nenion, mi limiĝas al parolo.
acconto s.m. unua partopago, parta antaŭpago, ekpago: in -  antaŭpage, partopage.
accoppare v.t. (bat)mortigi, mortbati ĥ accopparsi v.r.  (rimanere ucciso) morti.
accoppiaménto s.m. 1. (l'accoppiare, gen.) parigo, kunigo; (l'accoppiare animali per riproduzione) kuplado || (l'accoppiarsi) pariĝo, kuniĝo; (di animali) kupliĝo, (seks)kuniĝo: l'- durante la stagione degli amori   la (seks)kuniĝo dum la amsezono 2. (tecn.) kuplo, kuplado:  - di due sistemi oscillanti   kuplado de du oscilantaj sistemoj.   
accoppiare v.t.  parigi, kunigi: Dio li fa e poi li accoppia  Dio homojn faras, poste ili paras [ambaŭ floroj de samaj valoroj; el du unuj unu paro]; (per riproduzione) (seks)kunigi, parigi, kupli  || (armonizzare) harmoniigi || (tecn.) kupli ĥ accoppiarsi v.r. 1. (disporsi a coppie) duopig$$$i || (armonizzarsi) harmonii: le scarpe si accoppiano con i guanti   la ŝuoj harmonias kun la gantoj 2. (congiungersi) pariĝi; (sessualmente) (seks)kuniĝi, kupliĝi 3. (tecn.) kupliĝi.
accoppiata s.f. (coppia) duopo, paro: siete proprio una bella - !   vi estas vere mirinda duopo! || (ippica) parveto, veto pri duopo.
accoppiato a.  parigita: carte accoppiate   parigitaj kartoj; rima accoppiata   para rimo.
accoraménto s.m. afliktiĝo, konsterniĝo, kordoloro, korpremo.
accorare v.t. aflikti, konsterni, korpremi. ĥ accorarsi v.r. afliktiĝi, konsterniĝi.
accorataménte av. afliktite, konstern(it)e, kordolore, korpreme.
accorato a. afliktita, konsternita, kordolora, korpremanta, dolor(plen)a: pianto - dolor(plen)a ploro.
accorciaménto s.m. (l'accorciare) (pli)mallongigo, (pli)kurtigo || (l'accorciarsi) (pli)kurtiĝo, (pli)mallongiĝo.
accorciare v.t. mallongigi, malplilongigi, (pli)kurtigi: accorciare le distanze   malpliigi la distancon; - la strada, i capelli, un vestito  mallongigi la vojon, la harojn, veston ĥ accorciarsi v.r. mallongiĝi, malplilongiĝi: la gonna si è accorciata nell'acqua calda   la jupo mallongiĝis en la varma akvo.
accordare v.t. 1. (conciliare, mettere d'accordo) akordigi:  - due nemici   akordigi du malamikojn || (rendere conforme) konformigi 2. (mus.)   agordi: - un pianoforte agordi pianon 3. (gr.) akordigi: - l'aggettivo con il sostantivo   akordigi la adjektivon kun la substantivo 4. (concedere) konsenti, (konsente) doni: il presidente accordò la grazia al condannato  la prezidanto donis la indulgon al la kondamnito;  - una proroga   konsente doni prokraston ĥ accordarsi v.r. 1. (mettersi d'accordo) akordiĝi, interkonsenti: i nostri due caratteri non si accordano   niaj du karakteroj ne akordiĝas;  - sul prezzo   interkonsenti pri la prezo || (armonizzare) harmonii: i colori si accordano benissimo  la koloroj tre bele harmonias 2. (armonizzarsi) agordiĝi. 
accordato a. (mus.) agordita.
accordatore s.m. (mus.) agordisto.
accordatura s.f. (mus.) agordado, agordo. 
accòrdo s.m. 1. (conformità d'intenti, di opinioni ecc.) akordo: andare d'- akordi; mettersi d'-  akordiĝi; tutti sono d'-  nel dire che   ĉiuj akorde diras ke 2. (raggiungimento di un consenso)  akordiĝo, interkonsento: - sindacale, culturale  sindikata, kultura interkonsento; gli accordi di Londra la Londonaj interkonsentoj; di comune -    interkonsente; in base agli accordi presi   laŭ la interkonsentoj; d'-! konsentite!; prendere accordi con qcu.   akordiĝi kun iu; per tacito- laŭ silenta interkonsento; meglio un magro -  che una grassa sentenza   pli valoras interkonsento ol juĝa dokumento [pli valoras konkorda ovo ol malkonkorda bovo] 3. (mus.) akordo:  - maggiore, minore, di quinta   ma1/4ora, minora, kvinta akordo.
accòrgere v.i.  ekvidi, ekrimarki: non fartene -    zorgu ke oni ne vin rimarku ĥ accòrgersi v.r. ekvidi, ekkonscii, (ek)rimarki: si è accorto di sbagliare   li ekkonsciis ke li eraras; si è accorto di essersi sbagliato   li ekkonsciis ke li eraris; non mi sono accorto della cosa   mi ne ekrimarkis la aferon.
accorgiménto s.m. 1. (avvedutezza) sagaceco, akravido 2. (provvedimento opportuno, accorto) sagaca1/4o, sagaca solvo 3. (espediente) elturniĝo.
accorpaménto s.m.  kunigo, (kun)grupigo.
accorpare v.t.  kunigi, (kun)grupigi.
accorrere v.i. alkuri: i vigili del fuoco accorsero subito la fajrogardistoj tuj alkuris;  - a vedere, a sentire   alkuri por vidi, por aŭdi; - in aiuto di qcu.   alkuri helpe al iu.
accortaménte  av.  akravide, sagace; (con prudenza) singard(em)e.
accortézza s.f. sagaceco; (prudenza) (inteligenta) singardo.
accòrto a. 1. (avveduto) sagaca 2. (astuto) ruza 3. (cauto) singarda, singardema: stare -    esti singarda; fare - qcu. di un pericolo   konsciigi iun pri danĝero.
accosciarsi v.r. kaŭriĝi, ekkaŭri.
accosciato a.  kaŭr(ant)a: stare -    kaŭri.
accostaménto s.m.  alproksimiĝo; (di colori) apudmeto, harmoniigo || (mar.) albordiĝo.
accostare v.t. 1. (avvicinare) alproksimigi, apudigi, apudmeti: - colori konvene apudmeti kolorojn; - l'automobile al marciapiede  apudigi la aŭtomobilon al la trotuaro; -  il bicchiere alle labbra    alporti la glason al la buŝo || (assimilare, paragonare) similigi, kompari: Petrarca si può - a Dante   Petrarca-n oni povas similigi al Dante [Petrarca-n oni povas kompari kun Dante] 2. (socchiudere) duonfermi, alŝovi:  - una porta, una finestra   alŝovi pordon, fenestron 3. (contattare) aliri, alpaŝi, kontakti:  - il ministro   aliri la ministron ĥ v.i. (mar.) 1. (cambiare direzione) ŝanĝi direkton: - a destra direktiĝi dekstren 2. (avvicinare il fianco della nave a un'altra nave) apudiĝi; (avvicinare il fianco della nave alla banchina) albordiĝi: accosta! albordiĝu! ĥ accostarsi v.r. 1. (avvicinarsi) alproksimiĝi, apudiĝi, aliĝi:  - ad una religione, alla cultura classica   alproksimiĝi al religio, al la klasika kulturo;  - ai sacramenti   aliri la sakramentojn 2. (di colori) simili, proksimi: questo colore si accosta al rosso    tiu ĉi koloro proksimas al ruĝo.
accostata s.f. (mar.) direktoŝanĝo.
accostato a. (socchiuso) apenaŭ malfermita, alŝovita || (avvicinato) alproksimigita.
accòsto av. apude: farsi - apudiĝi ĥ - a l.prep. apud: siediti - a tuo fratello   eksidu apud via frato.
account  (ingl.) s.m.  (pago)konto.
accovacciarsi v.r. kaŭriĝi, ekkaŭri.
accovacciato a.  kaŭr(ant)a: stare -    kaŭri, kaŭre sidi.
accozzàglia  s.f. miksamaso, amasaĉo, fuŝkolekto: un'- di idee senza costrutto   miksamaso de ideoj sen strukturo; un'- di farabutti   grupaĉo da friponoj;  (di cose vecchie) fatraso. 
accozzare v.t. miksamasigi, fuŝkolekti: - persone d'ogni risma   miksamasigi ĉiaspecajn ulojn; - i colori    mikskunigi kolorojn.
accòzzo s.m. miksamaso.
accreditàbile a. akreditebla || (affidabile) fidinda.
accreditaménto s.m.  akreditado, kreditigo:  - di una somma, di un ambasciatore   akreditado de sumo, de ambasadoro;  - di un'idea   kreditigo de ideo. 
accreditare  v.t. 1. (rendere credibile) kredindigi, kreditigi: - una notizia kredindigi sciigon; - una nuova idea  kreditigi novan ideon. 2. (un ambasciatore)  akrediti 3. (fare un accredito bancario) akrediti 4. (segnare a credito) krediti: la banca vi accrediterà la somma sul vostro conto corrente la banko kreditos la sumon en via ĉekkonto.
accreditato a. akreditita: giornalista -   akreditita 1/4urnalisto || (fin.) kreditita: somma accreditata in conto   sumo kreditita en la konto.
accrédito s.m. akredito, kreditigo: lettera d'-    kreditletero, akreditivo.
accréscere v.t. pliigi, pligrandigi, plivastigi, plimultigi, kreskigi: il tuo discorso ha accresciuto la mia stima verso di te   via parolado pliigis mian estimon al vi ĥ v.i., accréscersi v.r. pliiĝi, pligrandiĝi, plivastiĝi, plimultiĝi, kreski: la popolazione si accresce  la loĝantaro plimultiĝas; il divario tra le nazioni ricche e quelle povere si accresce   la diferenco inter la riĉaj kaj la malriĉaj nacioj pliiĝas.
accresciménto s.m. 1. pliiĝo, pligrandiĝo, kresko 2. (crescita) kresk(ad)o.
accrescitivo a. pligrandiga, kreskiga ĥ s.m. (gr.) eg-vorto, plifortiga vorto.
accucciarsi v.r. 1. (di cane) kuŝiĝi, ekkuŝi; (accovacciarsi) kaŭriĝi.
accudire v.t. prizorgi:  - alla cucina   prizorgi la kuirejon || (un malato) flegi.
acculturarsi v.r.  kulturiĝi.
acculturazione s.f. (acquisizione di cultura)  kulturiĝo; (assimilazione ad una cultura altrui) kultura asimiliĝo.
accumulare  v.t.  akumuli,  amasigi: - denaro   amasigi monon || (cumulare) kumuli:  - due incarichi   kumuli du oficojn  ĥ accumularsi v.r.  akumuliĝi: il ritardo si accumula   la malfruo akumuliĝas || (come s.m.) akumuliĝo: c'è stato un - di diversi fattori   okazis akumuliĝo de diversaj faktoroj.
accumulatore s.m. (tecn.)  akumulatoro.
accumulazione s.f.  (l'accumulare) akumulado, amasig(ad)o; (l'accumularsi) akumuliĝo, amasiĝo: punto di -  (mat.) akumulpunkto.
accùmulo s.m. akumulo, amasigo || (cumulo) kumulo.
accurataménte av.  zorg(em)e, precize, atenteme.
accuratézza s.f.  zorgemo, precizemo, atentemo.
accurato a. 1. (cosa) zorga, zorge farita: ricerca accurata   zorge farita esploro 2. (persona) zorgema, precizema.
accusa s.f.  akuz(ad)o: essere sotto - di assassinio   esti akuzata pri murdo; mettere in stato d'-    akuzi; scusa non richiesta, - manifesta   kiu tro sin pravigas, tiu mem sin kulpigas [sendemanda ekprotesto estas ofte kulpatesto] || (l'avvocato accusatore) akuzisto: l'- farà la sua requisitoria   la akuzisto eldiros sian pledon; l'- dei peccati (rel.) pekkonfeso, sinakuzo || (alle carte) (poento)deklaro.
accusare  v.t. 1. akuzi, kulpigi:  - qcu. di furto   akuzi iun pri ŝtelo; è stato accusato di aver rubato   li estis akuzita ke li ŝtelis 2. (sentire) senti, plendi:  - un disturbo, stanchezza senti misfarton, lacecon; - un dolore  plendi pro doloro; - il colpo  nete senti la frapon, klare montri ke oni ricevis la frapon; - noie al motore  sperti ĝenojn ĉe la motoro  || (manifestare) evidentigi: il suo respiro accusa la fatica   lia spiro evidentigas la streĉon 3. (comm.) deklari:  - ricevuta di un pacco   deklari la ricevon de paka1/4o || (alle carte) deklari, anonci ĥ accusarsi v.r.  sin akuzi: chi si scusa si accusa kiu tro sin pravigas, tiu mem sin kulpigas [sendemanda ekprotesto estas ofte kulpatesto].
accusativo a. (gr.) akuzativa ĥ s.m. akuzativo.
accusato  s.m. akuzito, kulpigito.
accusatore a. akuzanta. ĥ  s.m.  akuzanto:  pubblico -    akuzisto.
accusatòrio a.  akuza: tono -    akuza tono; (dir.) sistema processuale -    akuza procesosistemo.
accuso s.m. (alle carte) (poento)deklaro, (poent)anonco.
ace  (ingl.) s.m. (nel tennis) aso, venkanta serviro.
acefalìa s.f.  (med.) acefalio.
acèfali s.m.pl. (zoo.)  acefaloj.
acèfalo a. senkapa (med.) acefalia ĥ s.m.  senkapulo (med.) acefaliulo.
acerbaménte  av.  (immaturamente) antaŭtempe: questo giovane - strappato alla vita   ĉi junulo, antaŭtempe deŝirita de la vivo || (aspramente) aspre, akre, acerbe || (senza esperienza) flavbeke, nehardite, sensperte.
acerbità s.f. malmatureco, nematureco || (asprezza critica) acerbeco.
acèrbo a. 1. (non maturo) nematura: frutto - nematura frukto 2. (molto giovane, immaturo) tre juna, malmatura 3. (aspro al gusto) acerba, akragusta || (fig.)  acerba: critiche acerbe    acerbaj kritikoj 4. (in senso morale) akra, severa: un - dolore: akra doloro; un - castigo    severa puno.   
àcero s.m. (bot.)  acero: - fico    platanacero;  - riccio plataneca acero, norvega acero; - del Canadà  sukeracero.
acèrrimo a. tre akr